Trump yönetimi, Avrupa'daki askeri varlığını gözden geçirirken, ülkelerin ideolojik konumlarını ve ABD politikalarına verdikleri desteği dikkate almayı düşünüyor; bu yaklaşım, geleneksel uygulamalardan saparak güvensizlik yaratabilir ve ABD'nin güvenliğini riske atabilir.
- Bu inceleme, ABD'nin Avrupa'daki kuvvet konuşlandırmasını belirlerken müttefiklerin sadakatini test etmeyi öngörüyor; bu, NATO üyeliğinin hiçbir zaman koşulu olmamıştır.
- Yönetim, ülkelerin 2026 İran Savaşı'na desteği, ABD kuvvetlerine getirilen kısıtlamalar veya ABD şirketlerine yönelik düzenlemelere karşı çıkışları gibi kriterleri değerlendirecek.
- Uzmanlar, bu tür ideolojik testlerin, askeri duruşun stratejik gereksinimlere göre belirlenmesi gereken geleneksel inceleme süreçlerinden sapma olduğunu ve geri tepebileceğini belirtiyor.
Bloomberg'in haberine göre, Trump yönetimi Avrupa'daki askeri varlığını gözden geçirirken, ülkelerin ideolojik konumlarını ve ABD politikalarına verdikleri desteği dikkate almayı planlıyor. Bu kapsamda, bir ülkenin 2026 İran Savaşı'nı desteklemesi, ABD kuvvetlerine kısıtlama getirmesi veya ABD şirketlerini kısıtlayan düzenlemelere açıkça karşı çıkması gibi faktörler, kuvvetlerin konuşlandırılmasında belirleyici olacak. Bu yaklaşım, on yıllardır süren ve tehdit değerlendirmelerine dayanan geleneksel duruş incelemelerinden ayrılıyor. Savunma Bakanı Pete Hegseth'in Haziran ayında duyurduğu bu inceleme, Obama ve Biden yönetimlerinde görev yapmış eski yetkililer tarafından da eleştiriliyor; onlara göre, faydalı incelemeler müttefiklerin sadakatini ölçmek yerine, ABD'nin gelecekteki ihtiyaçlarını değerlendirmeli. Bu bağlamda, Rusya-Ukrayna savaşının nasıl sona ereceği, küresel bağımlılıklar, Avrupa'nın savunma yeteneklerinin gelişimi ve kuvvet yapısının sürdürülebilirliği gibi sorular öne çıkıyor. Avrupa'daki ABD kuvvetleri, Orta Doğu ve Afrika'da da kritik görevler üstleniyor; örneğin, geçen yaz İran'ın nükleer tesislerine yönelik operasyonlarda ve AFRICOM'un karargahının Avrupa'da bulunması nedeniyle Afrika'daki operasyonlarda önemli rol oynuyor. Avrupalılar savunma harcamalarını artırsa da, kendi güvenliklerini sağlamaları için yıllar gerekiyor; bu nedenle ABD'nin stratejik yeteneklerini ve nükleer kuvvetlerini Avrupa'da tutması bekleniyor.
Bu gelişme, ABD'nin müttefikleriyle ilişkilerinde yeni bir döneme işaret ediyor; ideolojik testler, NATO içinde güven bunalımına yol açabilir ve ittifakın dayanışmasını zayıflatabilir. Avrupa'daki kuvvet yapısının yeniden şekillenmesi, kıtanın güvenlik mimarisini doğrudan etkileyecek; bu nedenle kararların stratejik öngörüye dayanması, hem ABD hem de müttefikleri için hayati önem taşıyor.
Tam Metin
Bloomberg yakın zamanda Trump yönetiminin, şu anda devam eden Avrupa duruşma incelemesinin bir parçası olarak, Avrupa ülkelerinin ideolojik konumlarını ve ABD politikalarına verdikleri desteği dikkate alacağını bildirdi. Bir ülke, 2026 İran Savaşı'nı desteklemiş olsun, ülkesinde bulunan ABD kuvvetlerine yakın zamanda kısıtlamalar getirmiş olsun veya ABD şirketlerini Avrupa'da kısıtlayan düzenlemelere "açıkça karşı çıkmış" olsun, tüm bunlar Avrupa'da kalan ve nasıl yerleştirilen kuvvetlerin belirlenmesinde faktör olacaktır. Bu bağlılık testleri, ABD kuvvet duruşunun değerlendirilmesi ve ayarlanması için kurulan on yıllarca süren uygulamalardan ayrılmakta, muhtemelen geri tepecek ve her şeyden önce, Amerika'yı daha az güvenli bırakabilecektir.
ABD askeri, dünyanın her yerindeki her hedefi bulma, sabitleme ve bitirme yeteneği, küresel askeri duruşuna dayanmaktadır. Hiçbir başka ülke, tümü eşsiz bir müttefik ve ortak ağı tarafından etkinleştirilen, bu kadar çeşitli ve dağılmış yeteneklere hiç sahip olmadı. Yurtdışı duruşumuzun önemi, birçok yeni yönetim tarafından, birlik seviyelerinin, yeteneklerin ve konumların en son tehdit değerlendirmeleriyle eşleşip eşleşmediğini incelemesine yol açmaktadır. Bu nedenle, Savunma Bakanı Hegseth Haziran ayında bir Avrupa duruşma incelemesi duyurduğunda, yazarlardan hiçbiri özellikle şaşırmadı. Obama ve Biden yönetimlerinde görev yaptığımızda, her ikimiz de, Pentagon'un içinde, Beyaz Saray'da ve NATO'ya bağlı ABD Misyonu'nda bulunan farklı konumlarda, bu tür büyük duruşma kararlarına dahil olduk. Bu tür incelemelerin akıllıca olduğunu düşünüyoruz, ancak yalnızca amaç ve kapsamları açıkça tanımlanmışsa ve sonuçlar politikaya değil, en üst düzeydeki sivil ve askeri liderlerimizin tavsiyelerine dayanıyorsa.
Maalesef, Trump yönetiminin başladığı yer burası gibi görünmüyor. Bir ülkenin ABD'ye karşı genel bağlılığına ilişkin geçer/not geçer sorularının bir listesini oluşturarak - ki bu, hiçbir zaman NATO üyeliği koşulu olmadı - Pentagon, ideolojik bağlılığı, ABD savunma politikasının geleceğiyle ilgili pahalı ve sonuçları olan sorularla birleştirmektedir. Deneyimlerimize göre, faydalı duruşma incelemeleri, ABD'nin şimdi ve gelecekte karşı karşıya kalabileceği olayları karşılamak için neye ihtiyacı olduğunu değerlendirmeye başlar. Müttefiklerin bağlılığını ölçmek yerine, yönetim dört ana soruyu cevaplamalıdır. İlk olarak, Rusya-Ukrayna savaşı nasıl sona erebilir ve ne takip edebilir? Bir kampanya vaadi olmasına rağmen, savaşın 24 saat içinde sona ermesi, hiçbir işaret göstermemektedir. Daha da endişe verici olarak, son bir yıl içinde Rusya, hava saha ihlalleri, siber saldırılar ve sabotaj operasyonlarıyla NATO birliğini giderek daha fazla test etti. ABD, radikal duruşma değişiklikleri yaparsa, Rusya'nın Washington'un Avrupa güvenliğine karşı ilgisiz olduğunu sinyal aldığını düşünebilir. Cesaretlendirilmiş bir Moskova, NATO topraklarına karşı harekete geçmeye karar verebilir.
İkincisi, önümüzdeki üç ila beş yıl içinde hangi tür küresel bağımlılıkların olacağı? Avrupa'daki ABD kuvvetleri sık sık Orta Doğu ve Afrika'ya konuşlandırıldığından, bu inceleme Avrupa-Atlantik bölgesi dışındaki senaryoları da dikkate almalıdır. Geçen yaz 12 günlük savaş ve İran'ın nükleer tesislerine karşı Operasyon Midnight Hammer'da Avrupa'daki ABD kuvvetlerinin nasıl yardımcı olduğunu hatırlayın ve bunların İran'a karşı devam eden 2026 savaşında nasıl önemli olduğunu unutmayın. AFRICOM'un karargahı, savaşçı komutanlığın neredeyse iki thập yıl önce yaratıldığından beri Avrupa'da yer almaktadır. Afrika kıtası boyunca uzaklığın zorluğu, 2023 Nijer darbesinden bu yana orada daha küçük bir ABD varlığı ile birleştiğinde, Avrupa'daki duruşun Afrika için operasyonel önemini daha da vurgulamaktadır.
Üçüncüsü, Avrupa'nın yeteneklerinin nasıl evrileceğini bekliyoruz? Avrupalılar, Rusya'nın 2022'de Ukrayna'ya tam ölçekli saldırısı ile hızlanan bir değişimle, on yıllar içinde savunma için önemli ölçüde daha fazla harcama yapıyorlar. Ancak, kendi güvenliklerini sağlayabilmeleri için beş ila on yıl daha geçmesi gerekecek. ABD, Avrupa'nın büyüyen savunma arsenallerini dikkate almalıdır, ancak kıtayı açıkta bırakmamalıdır. En azından ve öngörülebilir gelecekte, ABD'nin Avrupa'da stratejik olanaklar gibi kaldırma, yakıt ikmali ve uzun menzilli vurucu platformlar; istihbarat, gözetleme ve keşif yetenekleri; ve komuta ve kontrol altyapısı bırakması muhtemeldir. Nükleer kuvvetler de bu karışımda olmalıdır.
Son olarak, jeopolitikadan öte, Pentagon, kuvvetin işe alımını, elinde tutmasını ve genel hazırlığını etkileyen bir dizi eski soruyla karşı karşıya kalacaktır. Başlıca bunlar: günümüzün güvenlik ortamı ve kuvvetin sağlığı için döner veya kalıcı konuşlandırma daha iyi bir uyum mu? Döner kuvvetler genellikle daha pahalı olabilir ve geleneksel olarak eşleri olmadan görev yaptıkları için askerler üzerinde daha zor olabilir. Durum incelemeleri son derece karmaşıktır, çünkü gelecekteki gereksinimleri öngörme ve bu gereksinimleri birden fazla bölgesel komutanın rekabetçi gereksinimleri ile dengeleme gerektirir. Bu tür incelemeler, nazik ve nazik diplomasi ile ele alınmazsa, müttefiklerimizle önemli ve giderek daha kırılgan ilişkilerimize de zarar verebilir. Her şeyi tam olarak doğru yapmayı nadiren başarmışlardır.
Amerika'nın şu anda yapabileceği en kötü şey, bu önemli duruş incelemesini hangi müttefiklerin ABD dış politikasını desteklediğine dayanarak yapmaktır - özellikle de ABD'nin müttefiki olmak, kör bir bağlılık gerektirmediğinden. Müttefikler zaten sızdırılmış anketi phảnlıyor ve geri tepki gösteriyorlar. Bağlılık testleri bağlılığı yaratmaz, onu aşındırır.
Mara Karlin, Strateji, Planlar ve Kabiliyetler için Savunma Bakanligi Yardimcisi olarak gorev yapmis ve The Brookings Institution'da senior fellow'dur. Julianne Smith, 2021'den 2024'e kadar NATO'da ABD Daimi Temsilcisi olarak gorev yapmis ve Chicago Council for Global Affairs'da Savunma ve Guvenlik alaninda Ayrimisz Ikamet Eden Fellow'dur.
