3 Eylül 2025'te Norveç Denizi'ndeki kuzey Norveç'teki görevde, bir B-2, dört Kraliyet Norveç Hava Kuvvetleri F-35 ve bir P-8 deniz devriye uçağı ile birlikte çalıştı. Bombardıman uçağı, Hava Kuvvetleri Araştırma Laboratuvarı'nın QUICKSINK hassas güdümlü deniz silahını kullandı ve yüzey hedefini battırdı. QUICKSINK, modifiye edilmiş Joint Direct Attack Munitions kullanılarak geliştirilen bir hava yoluyla teslim edilen deniz vurucu yeteneği olarak geliştiriliyor ve hem büyük hem de daha küçük silah varyantları geliştirme aşamasında. Norveç görevi, QUICKSINK yeteneğinin üçüncü B-2 gösterimi oldu ve bu, 2024'te RIMPAC'ta yapılan 2.000 pound GBU-31 tabanlı test ve Nisan 2025'te yapılan 500 pound GBU-38 tabanlı testin ardından geldi. Kombinasyon ayrıca, bir deniz vurucu senaryosunda B-2'nin büyük silah kapasitesini vurguluyor. Bombardıman uçağı, tek bir sortide 16 2.000 pound GBU-31 veya 80 500 pound GBU-38 taşıyabilir ve karışık yükler de mümkündür.
Norveç Denizi testi, yeni bir hassas silahı göstermekten öteye gitti. ABD Stratejik Komutanlığı, görevin B-2'nin düşük görünürlük, menzil ve yük esnekliğini doğruladığını ve aynı zamanda uçakların deniz vurucu rolünü güçlendirdiğini söyledi. Bu özellikler, B-2'yi dünyanın en gelişmiş operasyonel bombardıman uçaklarından biri haline getiriyor ve geleneksel saldırıların ötesinde stratejik bir değer kazandırıyor. Düşük görünürlük, uzun menzil ve silah kapasitesi kombinasyonu, ABD Hava Kuvvetleri'ne uzak işletme alanlarına muharebe gücünü yansıtma olanağı sağlıyor, bunlar arasında Arktik bölgesi de bulunuyor.
Norveç F-35'leriyle işbirliği, görevin merkezi bir öğesiydi, ayrı bir savaşçı konuşlandırması değil. Alışveriş, uzun menzilli sensörden nişancıya prosedürleri geliştirdi ve görüş hattının ötesindeki iletişimi ve çok alan hedeflemeyi içerdi. "Bu test, güvenilir müttefiklerle birlikte yeni yetenekler kazandırmak için nasıl çalıştığımızın açık bir örneğidir" dedi. "Yarın için yalnızca hazırlanmıyoruz, birlikte şekillendiriyoruz." Norveç, operasyonel olarak zorlu bir ortamda testi gerçekleştirmek için gereken altyapıya ve hava sahasına erişim sağlarken, Norveç Donanması ve Andøya Uzay yetenekleri de operasyonu destekledi. Norveç'li askeri yetkililer, faaliyeti Yüksek Kuzey'de güvenlik ve istikrarı korumaya bağladı. Resmi açıklamalar, egzersizin hedefinin Rusya olduğunu belirtmedi, ancak gösterim, ABD ve müttefik uçakların Arktik sularında deniz hedeflerini bulup yok edebileceğini göstererek caydırıcılığa açık bir şekilde ilgili.
Ayrıca, B-2'nin yalnızca bağımsız uzun menzilli bir vurucu platform olarak değil, müttefik bir savaş ağı içinde de çalışabileceğini gösterdi.
Aynı deniz-vuruş yeteneği Pasifik'te de gösterildi, burada uzun mesafeler silah taşıyabilen uçaklara prim veriyor. Valiant Shield 2026'da, 509. Bomba Kanadından bir B-2, 27 Haziran'da Filipin Denizi'ndeki bir hedef gemiyi AGM-158C Uzun Menzilli Gemi Karşıtı Füze ile yok etti. Bir F-15E Strike Eagle, atışlı test görevi sırasında B-2 ile birlikte uçtu ve düşük görünürlük bombardıman uçağı ile geleneksel bir saldırı uçağını birleştirdi. Savunma Sanayii Avrupa, egzersizin, Çin'in Pasifik'teki genişleyen deniz gücüne karşı uzun menzilden deniz kuvvetlerini riske atan ABD askeri gücünün artan odaklanmasını yansıttığını bildirdi. Arktik ve Pasifik görevleri, gemilere saldırmak için farklı yaklaşımları gösterdi; QUICKSINK, Norveç Denizi'nde test edildi ve LRASM, Filipin Denizi'nde kullanıldı. Birlikte, B-2'nin menzili ve yük esnekliğinin, geniş çapta ayrılmış tiyatrolerde diğer ABD ve müttefik uçaklarla birlikte çalışırken deniz-vuruşunu nasıl destekleyebileceğini gösteriyorlar. Görevler, aynı zamanda düşük görünürlük ve stratejik derin vuruş yeteneklerine dayalı bir uçağın operasyonel rolünü genişletiyor. B-2'yi F-35'lerle, deniz-gözetleme uçaklarıyla ve hassas gemi-karşıtı silahlarla birleştirerek, ABD Hava Kuvvetleri, Arktik'ten Hint-Pasifik'e konuşlandırılabilecek uzun menzilli bir deniz yeteneği gösteriyor.
