Yedi adet ABD Hava Kuvvetleri B-2 Spirit bombardıman uçağı, Haziran 2025'te 14 adet GBU-57 Massive Ordnance Penetrator bombası ile İran'ın Fordow ve Natanz nükleer tesislerine saldırdı ve bu, silahın ilk operasyonel kullanımını işaret etti. Operation Midnight Hammer, ABD'nin düşük görünürlük, kıta içi menzil, havada yakıt ikmali ve hava savunma baskısını nasıl birleştirebileceğini gösterdi ve en ağır geleneksel nüfuz edici silahını derinlemesine gömülü hedeflere karşı kullanabileceğini gösterdi. Yedi B-2, Missouri'deki Whiteman Hava Kuvvetleri Üssü'nden doğuya doğru uçtu ve minimal iletişim ile çoklu havada yakıt ikmali ile 18 saatlik bir yaklaşma gerçekleştirdi, diğer B-2'ler ise aldatma operasyonu olarak batıya doğru uçtu. ABD savaş uçakları ve destek uçakları, vurucu paketin İran hava sahasına girmeden önce İran savaş uçakları ve hava savunma füze tehditlerini aramak için bombardıman uçaklarının önünde uçtu. Altı B-2, Fordow'a karşı 12 GBU-57'yi teslim etti, yedinci bir tanesi ise Natanz'a karşı iki tanesini teslim etti. 30.000 pound ağırlığındaki silah, geleneksel bombaların güvenilir bir şekilde ulaşamadığı derinlemesine gömülü, güçlendirilmiş tesisleri yok etmek için özel olarak geliştirildi. Görev, 13.000 milden fazla bir mesafeye uzandı ve mürettebatı yaklaşık 36 saat havada tuttu, bu da B-2'nin, ileri bir bombardıman üssüne güvenmeden, kıtalararası ABD'den doğrudan uzak bir savaş alanına bunker-busting silahlar taşıyabileceğini gösterdi.
Operation Midnight Hammer, İran üzerinde çalışan B-2'lerden çok daha büyük bir güç paketinin üzerine kuruldu. Ana oluşum, sınırlı iletişim altında doğuya doğru uçtu, diğer bir grup ise aldatma çabasının bir parçası olarak Pasifik'e doğru gönderildi. Transit sırasında birkaç havada yakıt ikmali döngüsü destekledi ve savaş uçakları ile özel destek varlıkları operasyona katıldı. Midnight Hammer'da 125'den fazla uçak katıldı, bir ABD denizaltı da paralel olarak Tomahawk seyir füzeleri fırlattı. Genel mimari, bombardıman uçakları hedeflerine ulaşmadan önce karşı hava savunma sisteminin birkaç katmanını bozmayı amaçladı.
1 Haziran 2026'da, 509. Bomba Kanadı, Whiteman Hava Kuvvetleri Üssü'nden bu operasyonel döngü hakkında ek ayrıntılar yayınladı. Birim, personelinin Midnight Hammer'ı hazırlamak için sadece birkaç haftası olduğunu ve yedi B-2'nin GBU-57'ler taşıyarak İran'ın nükleer tesislerine karşı konuşlandırıldığını doğruladı. Ayrıca, Yemen'deki Operation Rough Rider'da uçakların katılımını, bombacının tarihinde en büyük B-2 konuşlandırması olarak tanımladı. Aynı uçak tipi, 2025 yılında hem sert stratejik altyapılara karşı yoğunlaştırılmış bir saldırı için hem de Husiler'e karşı sürdürülen geleneksel saldırı operasyonları için kullanıldı. Bu düzeyde aktivite, çok küçük bir filo tarafından yürütülüyor. ABD Hava Kuvvetleri, test için atanmış bir tane dahil olmak üzere 20 B-2 işletiyor ve Whiteman, bunların tek operasyonel üssü olarak kalıyor. İlk Spirit of Missouri, Aralık 1993'te oraya teslim edildi, tür, Nisan 1997'de ilk operasyonel yeteneklerini kazandı. Northrop Grumman, sürdürülmesi geniş bir destek gerektiren bir uçağın ana yüklenicisi olarak kalıyor. 7 milyar dolarlık bir tavana sahip bir sözleşme, Mayıs 2029'a kadar modernizasyon, lojistik destek, yazılım bakımı ve planlı depo bakımı kapsamında kapsanıyor. Her bir uçak gövdesinin erişilebilirliği, bu nedenle alışılmadık bir operasyonel ağırlığa sahip. Spirit of Ohio, 23 Haziran 2026'da, Northrop Grumman'ın Palmdale tesisindeki planlı bakımdan sonra operasyonlara geri döndü. Bu tür çalışmalar, düşük observable özelliklerin geri kazanılması, yapısal muayeneler ve yaşlanan bileşenlerin değiştirilmesi gibi işlemleri içeriyor. Bu büyüklükte bir filo ile, tek bir uçağın çıkarılması veya geri dönmesi, aynı anda operasyonel görevlere, eğitime ve nükleer caydırıcılık görevine atanabilecek bombacı sayısını etkiliyor. B-2, 20,9 metre uzunluğunda, 52,12 metre kanat açıklığına sahip ve maksimum kalkış ağırlığı 152,6 ton. Dört General Electric F118-GE-100 turbofan motoru, her biri 17.300 pound itme üretiyor. Uçak, yüksek alt-ses hızında uçuyor, yaklaşık 15.240 metre yükseklikte çalışıyor ve yakıt ikmali yapılmadan yaklaşık 6.000 deniz mili, veya yaklaşık 9.600 kilometre menzile sahip. İç hatlarda, geleneksel veya nükleer silahlar için 60.000 pound, veya 27,2 ton, taşıyabiliyor. Mürettebat, iki pilotten oluşuyor.
Düşük görünürlülüğü, uçan kanat konfigürasyonu, kompozit malzemeler ve radar, kızılötesi ve elektromanyetik imzaları azaltan özel kaplamaların kombinasyonuna dayanır. Bu tasarım, özellikle GBU-57 ile eşleştirildiğinde daha da ilgili hale gelir. Büyük Kalibreli Penetratör yaklaşık 30.000 pound veya 13,6 ton ağırlığındadır ve derinlemesine gömülü bir yapıya saldırmak için uygun koşullarda serbest bırakılmak üzere hedefe yeterince yakınlaştırılmalıdır. Midnight Hammer sırasında Fordow ve Natanz'a karşı 14 GBU-57 kullanıldı. İran baskını, düşük görünürlülüğun yalnızca nüfuzun bir unsuru olduğunu da gösteriyor. Bir hava savunma ağı, bombayı tespit etmek, kullanılabilir bir iz sürmek, bu bilgileri iletmek ve sonra bir füze sistemi veya savaş uçağını geçerli bir savaş pozisyonuna yerleştirmek zorundadır. Aldatma, elektronik harp, savaşçı desteği ve düşman hava savunmalarının baskılanması, bu sırayı bozmak amacıyla tasarlanmıştır. B-2, bu bozulmayı kullanarak salım alanına ulaşır. Böylece, operasyon, bir düşük görünürlüklu bombacının herhangi bir entegre hava savunma ağını bağımsız olarak geçebileceğini göstermez, ancak birleşik bir kuvvet mimarisinin, küçük bir aantal yüksek değerli platform için erişim penceresi oluşturabileceğini gösterir. Sonraki gelişmeler, bu görev kümesini daha da genişletti. Haziran 2026'da, bir B-2, Pasifik'teki Valiant Shield sırasında bir deniz hedefine karşı bir AGM-158C Uzun Menzilli Gemi Karşıtı Füze fırlattı ve böylece uçak, savunmalı hava alanlarına nüfuz etme ve sertleştirilmiş hedeflere saldırmaya ek olarak, uzun menzilli gemi karşıtı taarruz yeteneğini de gösterdi. Çin, Rus veya Kuzey Kore planlamacıları için, B-2 tarafından oluşturulan zorluk, yalnızca düşük görünürlülükten öteye geçer. Bu, gömülü altyapıyı ve mobil kuvvetleri korurken, elektronik karıştırma ve saldırı altında çalışan bir tespit ve savaş zincirini korumayı içerir. Sadece 20 uçakla, Washington, nhanh bir şekilde yeniden oluşturulması zor bir yetenek işletmektedir, ancak Midnight Hammer ve Valiant Shield, B-21 Raider'ın bu görevi dần dần devraldıkça, uzun menzilli nüfuz edici taarruzun neden hala merkezi olduğunu gösteriyor. Erwan Halna du Fretay tarafından yazıldı - Savunma Analisti, Army Recognition Grubu Erwan Halna du Fretay, Uluslararası İlişkiler alanında yüksek lisans derecesine sahiptir ve çatışmaları ve küresel silah transferlerini incelemektedir. Araştırma ilgi alanları, Güvenlik ve stratejik çalışmalar, özellikle savunma sanayii dinamikleri, askeri teknolojilerin evrimi ve silahlı kuvvetlerin stratejik dönüşümü üzerinedir.
