Yıllardır sığınmacı devletler ve devlet dışı aktörlerle mücadele eden ABD ordusu, şimdi Çin Halk Cumhuriyeti gibi çok daha güçlü bir rakibe karşı çatışmaya hazırlanıyor. Bu durum, ABD'nin son dönemdeki savaşlarından hem ölçek hem de nitelik açısından farklı olacak. ABD'nin mevcut kapasiteleri yetersiz kalabilir. Ancak, Küresel Terörle Mücadele Savaşı (GWOT) için merkezi öneme sahip bazı ekipmanlar, Pasifik'te beklenmedik bir şekilde ilgili olabilir.
Üç uçak türü, geleneksel rollerinde zorluk yaşayabilir ancak yeni görevlere uyarlanabilir: orta irtifa uzun süreli (MALE) İHA'lar, sesaltı kara saldırı uçakları ve saldırı helikopterleri. Bu platformlar, hedefleri nispeten kısa mesafelerden vurmayı alışkanlık haline getirmiş ve hem hız hem de gizlilik özelliklerinden yoksundur. Bu nedenle, modern bir rakibe karşı kullanılmaları ciddi riskler taşır; bu da onları asimetrik savaşın dışında işlevsiz gibi gösterir. Buna rağmen, dört önemli görevi yerine getirebilecek kapasitedeler: Shahed tarzı İHA'ları düşürmek, deniz dronlarını batırmak, belirli uzun menzilli füzeleri fırlatmak ve hedef tespit etmek.
GWOT ile sıkı ilişkili olan uygun maliyetli hava savunma uçakları, Çin'e karşı muhtemelen yetersiz kalan ABD hava savunmasını güçlendirebilir. Tayvan'ı işgal etme girişiminde, Pekin, Shahed tarzı İHA'ları kullanmak için güçlü bir teşvike sahip olacaktır. Bölgedeki birçok ABD müttefiki askeri üs ve savaş gemisi, bu silahların ana karadan menzili dahilinde kalacaktır. On yıllarca eski olan vurucu füzeler tarafından performans olarak geride bırakılmış olsalar da, bu İHA'lar çok daha ucuz ve üretimi daha kolaydır; bu da hava savunmasını aşan devasa salvoların gerçekleştirilmesine olanak tanır. Bu dronlar, çatışmada kendi değerlerini kanıtlamıştır. Moskova, Ukrayna'ya 112.000'den fazla bu tür İHA fırlattı; bu sayı, Rus seyir füzesi üretim kapasitesinin sürdürebileceği herhangi bir bombardımanı aştı. On beş ay süren İran yapımı Shahed'lerle Houthis'in saldırıları, ABD Donanması'nın önceki 30 yılda tükettiğinden daha fazla engelleme füzesi harcadı.
ABD, buna karşı bir önlem geliştirdi: AGR-20 FALCO (Kanatlı, Havadan Atışlı, İnsansız Hava Aracı Sistemlerine Karşı Nizam). FALCO, rehberli hava-yer roketlerini, hava-hava füzeleri için uygun maliyetli bir alternatif haline getiriyor. Sidewinder füzesinin fiyatının yaklaşık onda biri olan bu roket, vurduğu dronlardan daha ucuzdur. Geleneksel füzelerin ekonomik sorununu çözmekle kalmayan FALCO, uçakların daha fazla mühimmat taşımasına da olanak tanır.
FALCO'nun etkinliğini en üst düzeye çıkarmak için uygun uçaklar gereklidir. ABD'nin en gelişmiş savaş uçaklarına güvenmek ideal olmayabilir. Bu uçaklar, iyi korunmuş pistlere veya uçak gemilerine ihtiyaç duyar; ki bunlar da Halk Kurtuluş Ordusu (PLA) Roket Kuvvetleri için yüksek öncelikli hedefler olacaktır. Ayrıca, gizli savaş uçakları genellikle FALCO'yu taşıyamaz çünkü roket podları iç silah bölmelerine sığmaz. Son olarak, gizli olmayan savaş uçakları da nispeten sık bakım ve yakıt ikmali gerektirir; bu da hazır olma durumunu ve operasyonel maliyetleri olumsuz etkiler.
Terörle mücadele rollerinde önemli olan uçaklar, bu açığı kapatabilir. FALCO, MQ-9 Reaper ve potansiyel halefi Mojave gibi MALE İHA'larına monte edilebilir. Benzer şekilde, OA-1K Skyraider II ve A-10 Thunderbolt II gibi uçaklar da FALCO'yu taşıyabilir. FALCO roketleri, AH-1Z Viper ve AH-64 Apache gibi saldırı helikopterleriyle de uyumludur; bu helikopterler, daha büyük 19 atışlı roket podları ile 76 adet roket taşıyabilir.
Bu uçaklar, pistlere veya gemilere daha az bağımlıdır, daha az bakım gerektirir ve süpersonik jetlere kıyasla daha uzun bir devriye süresine sahiptir. Bu nedenle, Tayvan hava sahasını devriye gezmek için değerli platformlar olarak düşünülebilir. Hayatta kalma kapasiteleri konusunda
