Aurora Flight Sciences, DARPA'nın CRANE programı kapsamında geliştirilen X-65 demonstratörünün üçgen kanatlarının Virginia tesisine ulaştığını ve entegrasyon çalışmalarının devam ettiğini açıkladı.
9,1 metre kanat açıklığına ve 3.175 kilogram toplam ağırlığa sahip X-65, 2027 yılında ilk uçuşunu gerçekleştirmeyi hedefliyor. Manassas Bölgesel Havalimanı'nda 2026 yılının sonlarında yer testlerinin tamamlanması planlanıyor.
Gelecekteki her askeri uçağın nasıl inşa edileceğini değiştirebilecek potansiyele sahip bu deneysel uçak, Aurora Flight Sciences'ın kanatları gövdeye monte etmesiyle bir sonraki kilometre taşını geçti. 2027'deki ilk uçuş hedefine doğru ilerleyen program, savunma araştırma topluluğunun artan ilgiyle takip ettiği bir noktaya ulaştı. Kanat teslimi, Nisan 2026'da ilk kez ele alınan ve o dönemde gövdenin Virginia'ya ulaştığı, elektrik, itki ve aktif akış kontrol sistemlerinin entegrasyonunun başladığı aşamadan sonra gelen en somut ilerleme göstergesidir.
Yer testleri, CRANE Program Yöneticisi Chris Kent'in National Defense Magazine'e verdiği bilgiye göre, 2026 yılının sonlarında Virginia'daki Manassas Bölgesel Havalimanı'ndaki tesislerde yapılacak; uçuş testleri ise 2027'de takip edecek. Kanatlar, günümüzde uçan herhangi bir yapıdan hemen ayırt edilebilen bir tasarıma sahip. X-65, test kampanyaları arasında yeniden yapılandırılabilen modüler dış kanat bölümlerine sahip üçgen veya delta türevi bir planform kullanıyor. Bu modüler yapı, mühendislerin tek bir sabit geometriye bağlı kalmadan, çoklu süpürme açılarında aktif akış kontrolü performansını değerlendirmesine olanak tanıyor.
Kanatlar, X-65'in temel araştırma amacını temsil eden on dört aktif akış kontrol efektörüne basınçlı hava sağlamak için gerekli tesisat ve yapısal düzenlemeleri yüzeylerine entegre edilmiş kanallarda barındırıyor. Bu on dört efektör, X-65'i bu ölçekte daha önce uçan herhangi bir uçaktan gerçekten ayıran unsurdur. Aktif akış kontrolü (AFC), havacılık mühendislerinin 20. yüzyılın ortalarından beri incelediği bir kavramdır; burada fiziksel kontrol yüzeyleri yerine akış dinamikleri kullanılır.