Bangladesh, Çinle J-10CE savaş uçakları ve saldırı helikopterleri için resmi müzakerelere hazırlanıyor; bu, ülkedeki en önemli savunma teminlerinden biri olabilir.
- Bangladesh, yaşlı savaş uçak filosunu modernleştirmek için Çinle önemli bir savunma anlaşması yapmaya hazırlanıyor.
- J-10CE’nin Pakistan’da gösterilen performansı, türünün uluslararası güvenilirliğini artırarak diğer müşterileri etkiliyor.
Bangladeş Hava Kuvvetleri, şu anda Chengdu F-7’in çeşitli versiyonları ve sınırlı sayıda MiG-29 Fulcrum’lerden oluşan bir filo ile operasyonel; bu uçaklar, Sovyet tasarımına dayalı olduğu için aviyonik, silah sistemleri ve yedek parçalar açısından artık günümüz şartlarını karşılamakta zorlanıyor. Uçak gövdesi ömrünün sonuna yaklaşan bu platformlar, hazırlık oranlarını düşürürken, bakım maliyetlerini artırıyor. Bangladeş’in J-10CE ile müzakereleri, bu yaşlı sistemi AESA radar, elektronik harp yetenekleri ve modern BVR füze entegrasyonu olan bir platformla değiştirmeyi hedefliyor. Çin, J-10CE’yi ihraç portföyünün olgun ve güvenilir bir parçası olarak konumlandırıyor; FC-31/J-35 gibi stealth alternatiflerine kıyasla daha düşük maliyet, teknik risk ve teslimat belirsizliği sunuyor. Pakistan, İlk yabancı operatör olarak J-10CE’yi 2025’te Hindistan ile çatışmada kullanarak türünün savaş performansı hakkında uluslararası dikkat çekti; Bangladeş yetkilileri, bu gerçek dünya verilerini Dhaka’da değerlendirerek karar sürecini bilgilendiriyor. Ayrıca, Üzbekistan’da Tashkent’te görülen bir J-10CE’ye benzeyen uçakta düşük görünürlük işaretleri ve bayrak benzeri işaretler tespit edildi; bu, Çin’in Orta Asya’da da ihraç ağını genişletme çabalarının bir göstergesi olarak yorumlanıyor. Bangladeş’in bu potansiyel anlaşması, Dhaka’nın Pekin ile uzun süregelen savunma ve silah temin ilişkisini derinleştirirken, Moskova’dan gelen ekipmanlara olan bağımlılığını azaltma çabasıyla örtüşüyor; yaşlı Soviet tasarımına dayalı filo, artık sürdürülebilir bir alternatif değil.
Bangladeş’in J-10CE alımı, Çin’in Güney Asya’daki savunma etkisini artıran ve Rusya’nın geleneksel silah ihraç pazarındaki rolünü zayıflatan bir gelişme; bu, bölgedeki dengeyi yeniden şekillendirebilir ve Alternatif araması yapan diğer ülkeler için bir örnek teşkil edebilir.
