Subjektif: Sistemsel Zafiyetler ve Stratejik Aşırı Genişleme: Yakın Geçmişteki Batı Asya Çatışmasından Çıkarımlar. Yoldaş, Merkezi Askeri Komisyon'a sunacağınız kısa süreli brifing talebiniz üzerine, ABD ve İran İslam Cumhuriyeti arasındaki devam eden askeri çatışmaya ilişkin ön stratejik analizimi saygıyla arz ediyorum.
ABD hegemonunun mevcut lideri Başkan Donald Trump, bu savaşı "geri aynasında" bırakma isteğini kamuya açık olarak ifade etse de, bizim milletimiz ve Çin Halk Kurtuluş Ordusu (PLA) bu rahatlatıcı yanılsamalara katlanamaz. Gerçekte, Amerikalılar da bu yanılsamalara katlanamaz. Diyalektik ilkeler ve sistem-karşılaştırma analizine dayanan bu rapor, çatışmadan beş temel analitik kırılma noktasını özetlemektedir. Bunlar birlikte mevcut stratejimizi doğrularken, ABD'nin giderek büyüyen ve sömürülebilen zayıflıklarını ve hatalarını da ortaya koymaktadır.
1: Teknik Ustalar, Stratejik Amatörler. ABD'nin savaş kullanımına dair her türlü titiz analiz, ideolojik körlük ve bilişsel bir kusurla hâlâ zincirlenmiş olduklarını doğrulamaktadır: ABD taktiksel alanda bir usta, ancak stratejik alanda bir amatördür. Kampanya boyunca ABD ordusu, büyük karmaşıklık, ölçek ve çeşitlilikte karmaşık operasyonlar yürütmüştür. Bu operasyonlar saygımızı hak etmekte ve ileri inceleme için belirli modeller sunmaktadır. Ancak onlarca yıldır süren çoklu çatışmalarda olduğu gibi, karşı taraf kinetik eylemleri siyasi hedeflerin gerçekleşmesiyle özdeşleştirmektedir. ABD liderleri ilerlemeyi ölçmekte ve şimdi belirli yüksek değerli liderlerin ölümü veya toplam uçuş sayısı gibi sayısal yerel göstergelere dayanarak zaferi iddia etmektedir. Oysa gerçekte, bu taktiksel eylemlerin hiçbiri, hegemonun çatışmayı başlatma ve sürdürme konusundaki çeşitli siyasi hedeflerini karşılayan bir sonuç üretmemiştir. Dahası, bu çatışma küresel ABD gücünde net bir azalmaya yol açmıştır; bu da gerçekten önemli olan tek ölçüttür. Rekabetimizin her bir boyutunda—siyasi, ekonomik, askeri, diplomatik, bilgi ve kültürel güç—ABD liderleri çatışmayı daha az karar özgürlüğü, azalmış kaynaklar ve yeni sorunlarla sonlandırmaktadır. Liderlerinin bir zamanlar ezici olan kişisel etkisi bile, artık siyasi sistemlerinin içinde yeni şekillerde açıkça sorgulanmaktadır; bu durum gelecekteki diplomatik ve ticari müzakereler için bizim için bir avantajdır. Özetle, ABD stratejik kültürü, patlayıcı enerjiyi stratejik zaferine dönüştürecek tutarlı bir mekanizmaya sahip değildir.
2: ABD'nin Artan Stratejik İzolasyonu. Çatışma, hegemonun gerçek müttefik uyumunu sürdürmeye olan ilgisizliği ve yetersizliği ile karakterize edilen düşman koalisyon mimarisi içindeki artan kırılganlığı göstermiştir. Uni...
