F-35’le ilgili düşüncem değişmedi: iki yüzü keskin bir bıçak gibi, düşmanı da kesebilir, belirsizlikleri ile sizi de.
F-35’le ilgili uzmanlarımız her şeyi söylediler: tek motorunun dezavantajları, tombul gövdesi, RKA’sının tartışmalı olduğu, it dalaşı yapamadığı…
Ama, bence yanlış yerden bakıldı.
Mesela, F-22 Raptor, dünyada hizmete giren ilk 5inci nesil savaş uçağıdır. ABD neden başka bir 5inci nesil platform tasarımına yöneldi?
Cevabı F-35’in varlık nedeni aslında.
Hem siyasi hem teknik nedenleri var.
Siyasi nedeni; ABD, F-22’nin ihracatını yasakladı.
Ama müttefiklerinin 5inci nesil uçağı yoktu ve talep vardı.
Teknik nedeni; F-22 ile F-35 rakip değil farklı görevler için geliştirilen iki farklı platformdur!
Yani, her gördüğümüz 5inci nesil platformun aynı doktrin’i paylaştığını düşünmek hata olur!
KAAN da farklı, onu ayrıca yazacağım.
Aslında platformlara bakınca da hangi görevi yapmak için tasarlandıklarını anlayabilirsiniz.
F-22, Eurofighter Typhoon gibi Soğuk Savaş dönemi tasarımıdır.
Beklenti, gelişmiş hava savunma sistemlerinin de bulunduğu büyük ölçekli bir hava savaşıydı.
F-22’nin temel görevi “hava üstünlüğü”dür: “First Look, First Shot, First Kill”
Çok güçlü motorları, rakipsiz süper seyir kabiliyeti, itki vektörlü yüksek manevra yeteneği ve düşük görünürlüğü sayesinde üstün gelecekti.
Ancak Sovyetler Birliği dağıldı ve tehdit değişti.
Artık sorun “it dalaşı” değil; gelişmiş hava savunma sistemleri, radar ağları ve komuta merkezleriydi.
Üstelik, F-22’yi işletmek, evi korumak için aslan beslemek gibiydi: caydırıcılığı yüksek, ama her gün et yedirmeniz gerekir!
Yani, müttefikler gibi ABD’ye de yeni bir muharip uçak lazımdı.
ABD hava gücünü “High-Low Mix” doktrinine göre ikiye ayırdı.
Bu stratejinin üst katmanında (“High”) F-22 Raptor var.
Alt katmanına (“Low”) F-35 yerleşti.
F-35’in temel felsefesini “ilk gün savaşı” olarak belirlediler!
Görevi, düşman hava savunmasının içine girerek radarları, füze bataryalarını, komuta merkezlerini ve kritik altyapıyı vurmasıydı.
Ve arkadan gelecek diğer uçaklara güvenli koridor açması!
Tombul gövde mimarisi 2 adet 2.000 lb sınıfı ağır sığınak delen bombaları gövde içinde taşıyabilmesi (F-22 ve KAAN taşıyamaz) ve menzili arttırmak için gövde hacminin %30’undan fazlası dahili yakıt deposuna ayrılmasındandır.
Projenin adı zaten: “müşterek taarruz uçağı”
Uçağın tek P&W F135 motoru, STOVL yapabilen F-35B talebinden kaynaklı.
F-35 sensörleri ve veri bağları ile filonun beyni, bilgi dağıtım merkezi ve “Oyun Kurucusu” olarak konumlandırıldı.
Eurofighter Typhoon, F-15, F-16, F-18 gibi uçaklara hedef tarif eder.
F-35 elbette “it dalaşı” yapabilir; bence de yeterli değildir, ancak tasarım amacı buna girmek de değildir.
Yani, “Eğer bir F-35 F-16 ile it dalaşına girmek zorunda kalmışsa, öncesinde işler çok kötü gitmiş demektir”!
Kısaca, her uçak aynı savaşın içinde yer alır, ama aynı görevi yapmak için tasarlanmış değildir!
