ABD, Güney Kore'nin 103 adet AIM-9X Sidewinder Blok II füzesi ve 10 taktik rehberlik birimi tedarikini içeren 125 milyon dolarlık satışını onayladı; bu, Seul'un hava-hava mühimmat stoklarını yenileyecek ve F-15K, KF-16 ile F-35A filolarının kısa menzilli önleme kabiliyetini sürdürecek.
- Bu onay, 10 Haziran 2026'da 70 AIM-120C-8 AMRAAM için verilen 292 milyon dolarlık onayın ardından 72 gün içinde Güney Kore'ye yapılan ikinci füze satışıdır; birlikte 173 modern hava-hava füzesi eklenir.
- AIM-9X Blok II, 90 dereceye kadar hedef görüş açısı ve itki vektör kontrolü sayesinde, savaş uçağının ön ekseninin dışındaki hedeflere angajman sağlar; bu, alçak irtifa seyir füzeleri ve drone sürülerine karşı savunmada kritik derinlik sunar.
- Füze, 2011'den beri ROKAF envanterinde olup, mevcut üç filoya entegre durumdadır; yeni alım, ayrı bir eğitim altyapısı gerektirmeden doğrudan stokları güçlendirir.
ABD Dışişleri Bakanlığı'nın 21 Ağustos 2026'da onayladığı paket; 103 füze, 10 rehberlik birimi, aktif optik hedef dedektörleri, yedek parçalar, eğitim ve lojistik desteği kapsıyor; ana yüklenici RTX. Füze, 85,3 kg fırlatma kütlesi, 9,4 kg harp başlığı ve Mach 2,5 hız ile 35 km'ye varan menzile sahip; ancak etkili menzil atış koşullarına göre değişiyor. Görüntüleme kızılötesi arayıcı başlığı ve iki eksenli itki vektör kontrolü, önceki Sidewinder'lara kıyasla çok daha geniş bir angajman zarfı sağlıyor. Güney Kore, KF-21 Boramae için Alman IRIS-T'yi seçtiğinden, bu alım mevcut filoların hizmet ömrünü uzatmaya odaklanıyor; karma bir kızılötesi füze envanterine geçişin parçası.
Bu satış, ABD'nin Hint-Pasifik'teki müttefiklerine yönelik savunma tedarikini hızlandırdığını gösteriyor; Güney Kore'nin caydırıcılık kapasitesini artırırken, bölgesel güç dengesini etkiliyor. Tedarik, NATO üyesi olmayan ancak ABD ile derin askeri işbirliği yapan bir müttefikin hava savunma modernizasyonunu yansıtıyor; benzer ihtiyaçlar diğer ABD müttefikleri için de örnek teşkil edebilir.
Tam Metin
21 Ağustos 2026'da, ABD Dışişleri Bakanlığı, Güney Kore'ye 103 adet AIM-9X Sidewinder Blok II taktik hava-hava füzesi ve 10 taktik rehberlik birimi için potansiyel 125 milyon dolarlık Yabancı Askeri Satış'ı onayladı. Bu satın alma, Güney Kore Hava Kuvvetleri'nin F-15K, KF-16 ve F-35A savaş uçağı filoları boyunca kısa menzilli önleyici envanterlerini yeniler ve sürdürür. Bu tedarik, Güney Kore'nin alçak irtifalı seyir füzeleri ve taktik drone sürüleri karşı hava savunma yeteneklerini genişletmesi nedeniyle kritik stok derinliği ihtiyaçlarını karşılar. 125 milyon dolarlık paket, 103 adet AIM-9X Blok II füzesi, 10 rehberlik birimi, aktif optik hedef dedektörleri, yedek parçalar ve ana yüklenici RTX tarafından sağlanan lojistik desteği içerir. 70 adet AIM-120C-8 AMRAAM füzesi için 292 milyon dolarlık onay ile birlikte, bu işlem Güney Kore'nin askeri envanterine 173 modern hava-hava önleyici ekler.
AİM-9X Blok II, bir savaş uçağının füzenin kendisi hedefi kilitlemeden önce fırlatmasına olanak tanır, ardından bir veri bağlantısı aracılığıyla güncellenir, böylece savaş uçağının ilk görüş alanının dışında ve savaş uçağının arka yarım küresinde bulunan hedeflerle etkileşime girebilir. (Resim kaynağı: ABD Savunma Bakanlığı)
21 Ağustos 2026'da, ABD Dışişleri Bakanlığı, Güney Kore'ye 103 adet AIM-9X Sidewinder Blok II hava-hava füzesi ve 10 AIM-9X Blok II Taktik Rehberlik Birimi için olası 125 milyon dolarlık Yabancı Askeri Satış'ı onayladı. Bu, 72 günde Seul'e yapılan ikinci füze satışıdır. Paket, ayrıca aktif optik hedef dedektörleri, eğitim, silah sistemi desteği, eğitim yardımcıları ve cihazları, yedek parçalar, mühendislik yardımı, lojistik destek ve diğer program destek elemanlarını kapsar ve RTX ana yüklenicidir. 10 Haziran 2026'da Washington, ayrıca 70 adet AIM-120C-8 AMRAAM orta menzilli hava-hava füzesi ve iki rehberlik bölümü için 292 milyon dolar değerinde ayrı bir satış onaylamıştı.
Eğer her iki paket de onaylanan miktarlarda sözleşmeye bağlanırsa, Güney Kore 173 modern hava-hava füzesi alacak, AIM-9X kızılötesi rehberli kısa menzilli bileşeni kapsayacak ve AIM-120C-8 aktif radar rehberli orta menzilli bileşeni sağlayacak. Güney Kore, sıfırdan yeni bir yetenek oluşturmak için AIM-9X'i satın almıyor. Kore Hava Kuvvetleri (ROKAF), 2011'den beri AIM-9X'i işletiyor, başlangıçta F-15K Slam Eagle ile, Güney Kore ve Suudi Arabistan'ın bu füze için erken yabancı müşterileri oluyor. F-15K, pilotun hedefe doğru başını döndürerek füzenin yönlendirilmesine olanak tanıyan Joint Helmet Mounted Cueing System (JHMCS) ile bu anlaşmaya girdi. AIM-9X entegrasyonu daha sonra KF-16 ve F-35A'ya genişletildi ve 2023 yılına gelindiğinde üç savaş uçağı da füze işletiyordu. Bu, Seoul'a üç kurulmuş savaşçı filosu sağlıyor, bu filolar ek AIM-9X mermilerini tamamen ayrı bir eğitim, yükleme ve kullanım sistemi oluşturmadan emebiliyor. Gelecek KF-21 Boramae farklı bir rotayı alıyor, Güney Kore kısa menzilli hava muharebesi için Alman IRIS-T'yi seçiyor, böylece Kore savaşçı kuvveti tek bir Sidewinder standardına değil, karma bir kızılötesi füze envanterine doğru ilerliyor. Dolayısıyla, 103 yeni AIM-9X, gelecekteki Kore savaşçı kuvvetinin tamamını silahlandırmasından ziyade, F-15K, KF-16 ve F-35A filolarını kalan hizmet ömürleri boyunca sürdürmek için daha doğrudan ilgili.
AIM-9X Blok II, 0,13 m gövde çapı, 3 m uzunluk, 0,45 m kontrol yüzeyi açıklığı ve 85,3 kg fırlatma kütlesi ile kısa menzilli bir hava-hava füzesidir. Harp başlığı 9,4 kg ağırlığındadır ve yakınlık detonasyonundan sonra havadaki bir hedefi yoğun bir parça deseni ile hasarlamak amacıyla tasarlanmış bir halka şekilli patlama-parçalama düzeni kullanır, doğrudan bir vuruş gerektirmez. İtiş, ATK MK-139 katı itici roket motoru tarafından sağlanır, rehberlik bölümü ise daha önceki Sidewinder'ların taşıdığı daha basit ızgara tabanlı ısı arama cihazları yerine 128×128 piksel görüntüleme kızılötesi odaklı düzlem dizisi arama cihazı kullanır. Füze ile ilgili performans rakamlarından biri, Mach 2,5'e eşit olan yaklaşık 3.060 km/h ve 35 km'ye varan bir menzil değerini vermektedir. Ancak gerçek etkili menzil, fırlatma irtifası, fırlatma hızı, hedef hızı, görünüm, manevra ve terminal önleme için kalan füze enerjisi ile önemli ölçüde değişir. Yüksek irtifada bir yaklaşan hedefe fırlatılan bir füze, alçak irtifada hızla uzaklaşan bir uçağa ateşlenen bir füze ile çok farklı bir kullanılabilirlik zarfına sahiptir.
Önceki Sidewinder'lardan daha önemli değişiklik, arama geometrisi ve fırlatma sonrası manevra kabiliyetinde görülmektedir. AIM-9X, iddia edilen 90 dereceye varan bir açıyla hedefi görebilen yeni bir görüntüleme kızılötesi arama sistemi tanıtmiştir. Bu, hedefin, atış başlatıldığında savaş uçağının ön eksenin çok uzağında olabileceği anlamına gelmektedir. Ayrıca, fırlatma aşamasında roket itişini yeniden yönlendirebilen iki eksenli itiş vektör kontrolü kullanır. Bu, aerodinamik kontrol yüzeylerinin alone gereken dönüşü üretmesi için beklemek yerine, uçuşun ilk aşamasında roket itişini yeniden yönlendirebilmesini sağlar. Manevra kabiliyeti 60 g'ye ulaşabilir, bu özellikle fırlatma, füze uçağın burun yönünden çok uzakta bulunan bir hedefe doğru hızla dönmek zorunda kaldığında önemlidir. JHMCS, bir F-15K pilotuna, örneğin, savaş uçağının yanından geçen bir uçağa bakmasına, kask görme yoluyla onu belirlemesine ve atış için gereken açısal bilgileri füze sağlamasına olanak tanır. Daha önceki arka-görünüm Sidewinder'lar, fırlatma uçağının çok daha dar bir atış pozisyonuna manevra yapmasını ve sıcak motor egzozuna bağımlı olmasını gerektirirken, AIM-9X çok daha geniş açılardan saldırebilir ve hedef özelliklerini, arka plan kirliliğini ve karşı önlemleri ayırt etmek için görüntüleme bir arama sistemini kullanabilir. Füze ayrıca, daha önceki Sidewinder konfigürasyonlarında kullanılan dış azot veya argon soğutma düzenlerine bağımlılığını ortadan kaldıran dahili soğutma taşır, ayrıca yeniden programlanabilir kızılötesi karşı önlemler, tehdit karıklarının değişmesi durumunda yazılımının güncellenmesine olanak tanır. Blok II, bir veri bağlantısı ve yazılım tarafından yönlendirilen fırlatma sonrası kilitlenme kabiliyeti aracılığıyla bu geometriyi genişletir, bu basit bir arama sistemi iyileştirmesinden daha önemlidir. Füze, her zaman infrared arama sistemi ile hedefi edinmek zorunda değildir. Hala uçağa bağlıyken, hedef koordinatları ve atalet bilgisi kullanarak raydan ayrılabilir, fırlatma sonrası güncellenmiş bilgileri alabilir ve ardından son homing için görüntüleme infrared arama sistemine geçiş yapabilir. Bu, füzenin anlık önceden görme alanının dışında hedeflere saldırmayı mümkün kılar ve savaş uçağının yeterli izleme bilgisini koruyabildiği durumlarda near-rear-hemisphere atışlarını destekler. Blok II ayrıca yeniden tasarlanmış bir füze, güncellenmiş yerleşik işlemciler, bir roket motoru bataryası ve bir dijital ateşleme güvenlik cihazı tanıtmıştır. Veri bağlantısı, AIM-120 AMRAAM için kullanılan teknolojiyi kullanır, bu da Sidewinder'a önceki infrared köpek dövüşü füzelerinin eksik olduğu bir orta kurs bilgisi yolu sağlar. Ancak bu, AIM-9X Blok II'yi AIM-120C-8 ile eşdeğer kılmaz: iki silah farklı arama sistemleri kullanır, farklı enerji zarfları sahiptir ve hava muharebesinin farklı kısımları için optimize edilmiştir.
AIM-9X füzesi, Güney Kore mürettebatının geleneksel görsel menzil Sidewinder atışının ötesinde, kızılötesi güdümlü bir füze kullanmasına olanak tanır. Füze, hedef setinin savaş uçaklarının ötesine geçtiği için Güney Kore için de önemlidir. AIM-9X gündüz ve gece kullanılabilen bir füzedir ve pasif kızılötesi arama başlığı homing sırasında radar enerjisi yaymaz; daha geniş program, çeşitli hava hedeflerine karşı kullanım ve hava ve füze savunma görevlerine entegrasyonu içerir. ABD Ordusu, Şubat 2015'te, seyir füzeleri ve insansız hava araçlarını (UAV) engellemek için yapılan çalışmanın bir parçası olarak, 15 hücreli Çok Amaçlı Fırlatma Sisteminden bir AIM-9X Blok II'yi gösterdi ve bu, arama başlığı ve manevra paketinin, savaş uçaklarının yanı sıra nispeten küçük, alçak uçan hedeflere karşı da uygulanabileceğini gösterdi. Güney Kore, bu görevin kavramsal değerlendirmesinin ötesine geçti. Mayıs 2026'da Sarı Deniz'de yapılan atışlı test sırasında, bir Güney Kore F-35A, bir seyir füzesi ve bir insansız saldırı uçağını temsil eden hedeflere AIM-9X füzesi fırlattı. Bu alıştırma, Ağustos ayında yapılan tedarikle doğrudan ilgili olup, ek füzelerin nasıl tüketilebileceğini gösterdi: savaş uçaklarının birbirleriyle çarpışmasının yanı sıra, füzeler ve dronların Kore hava sahasına girmesine karşı hava içi engelleyiciler olarak da kullanılabilecekler. Bu, gerekli stokun genişlemesine neden olur, çünkü bir dron veya seyir füzesine tahsis edilen bir silah, aynı sorti veya sonraki saldırı dalgasında bir Kuzey Kore savaş uçağı için artık kullanılamayacak. Kuzey Kore'nin kuvvet geliştirme kararları, bu mühimmat sorununu daha somut hale getiriyor. Kasım 2024'te, Kim Jong-un, intihar dronlarının tam ölçekli seri üretim emrini verdi ve bu sistemleri, gösteri ve testten daha büyük envanter oluşturma yönünde değiştirdi. Mayıs 2026'da, Kuzey Kore, bir AI güdümlü taktik seyir füzesini tanıttı ve bu füzenin ön cephe birimlerine atanacağını belirtti, böylece düşük irtifa precisyon-vurucu bir silah, operasyonel kuvvete daha yakın bir konuma geldi. Haziran 2026'da, Kim, ayrıca Kuzey Kore'nin balistik ve seyir füze üretimini, beş yıl içinde mevcut seviyesinin 2,5 katına çıkarmayı emretti. Bu üç karar birlikte önemlidir: intihar dronları, aynı anda başlatılabilecek ucuz bir yönlü saldırı insansız hava aracı sayısını artırır, seyir füzeleri daha hızlı ve daha zor alçak irtifa hedefler ekler ve daha yüksek füze üretim kapasitesi, tekrarlanan salvoları sürdürmek için gereken miktarları sağlamayı amaçlar.
Körfez'de veya Ukrayna'da olduğu gibi, insansız uçaklar, seyir füzeleri ve geleneksel uçakların birleşmesinden oluşan bir saldırı, Güney Kore'yi farklı hızlarda, irtifalarda ve imzalarda hedefler boyunca farklı sensörler ve önleyiciler tahsis etmeye zorlayacaktır. Aynı zamanda, daha ucuz bir hava savunma silahının aynı sonucu elde edebileceği durumlarda pahalı bir savaş uçağı füzesinin kullanılmasından kaçınmaya çalışacaktır. İşlemsel soru, bu nedenle, yalnızca bir AIM-9X'in tek bir hedefi yok edebilmesi değil, aynı zamanda Seul'un bir kampanyanın ilk saatlerinde ve günlerinde ne kadar uygun önleyiciyu havaya kaldırabileceğidir. Dört AIM-9X taşıyan tek bir savaş uçağı, her hedefe bir füze verilmesi durumunda yeniden silahlandırma için geri dönebilir önce dört kullanılabilir atışa sahiptir ve doktrin veya karşılaşma koşulları başarısız bir önleme ikinci bir atış gerektiriyorsa daha az hedef katılımı vardır. ABD Deniz Kuvvetleri, 2024 yılında Kızıldeniz operasyonları sırasında aynı sorunu yaşamıştır. F/A-18E/F Super Hornet'ler, bir sortide bir savaş uçağının karşılaşabileceği Houthi insansız uçakları ve diğer hava tehditlerinin sayısını artırmak için dokuz hava-hava füzesi, dört AIM-9X ve beş AIM-120 taşıyordu. On onaylı AIM-120C-8 eklenmesiyle, iki 2026 paketi 173 füze'ye çıkar, ancak bunlar tam olarak kullanılabilir olarak kabul edilemez, çünkü Güney Kore eğitim, test, bakım, yedek gereksinimleri veya ayrı üsler ve birimler arasında dağıtılan füzeler için hesaba katmak zorundadır. Güney Kore'nin edinimi, bu nedenle, karma uçak, füze ve insansız uçak tehditlerine karşı savaş uçağı tabanlı önleyici fırsatların sayısını artırır, ancak merkezi savaş kısıtlamasını kaldırmaz: tekrarlanan kitlesel saldırılar karşısında sürdürülen savunma, stok derinliğine, sorti üretimi ve yeniden silahlanma hızına bağlıdır.
Yazan: Jérôme Brahy. Jérôme Brahy, Army Recognition'da bir savunma analisti ve belgeci. Deniz modernizasyonu, havacılık, insansız uçaklar, zırhlı araçlar ve topçu sistemleri konusunda uzmanlaşmış, ABD, Çin, Ukrayna, Rusya, Türkiye ve Belçika'daki stratejik gelişmelere odaklanmaktadır. Analizleri, gerçekleri aşarak, ana aktörleri tanımlar ve neden savunma haberlerinin küresel ölçekte önemli olduğunu açıklar. Daha Fazla Savunma Haberleri • Kara Savunma Haberleri • Deniz Savunma Haberleri • Savunma Havacılık Haberleri
