Güneydoğu Asya'da iki thập yıl boyunca hükümetler, silah envanterlerini çeşitlendirmeye özel önem verdiler. Amerikan savaş uçakları, Rus denizaltılarına karşı dengelenirken, Fransız fırkateynler Güney Koreli eğitim uçaklarına karşı dengelenirdi. Savunma alımlarını büyük güçler arasında çeşitlendirmek, ASEAN ülkelerinin modernleşmesini kimsenin hegemonyasına girmeksizin yapmalarını sağladı ve bu da bölgenin büyük güç rekabetine karşı tutumunu tanımlayan stratejik özerkliği korudu. Rusya, bu düzenin vazgeçilmez bir parçasıydı. Moskova, Batılı tedarikçilerin karşılayamayacağı fiyatlarla yetenekli uçaklar, denizaltılar ve hava savunma sistemleri sundu. Ayrıca, palm yağı ve kahve gibi geleneksel olmayan ödeme düzenlemelerini kabul etti ve karşılığında siyasi soru sormadı.
Bu düzen şimdi çöküyor ve bunun sonuçları, sadece savunma bakanlıklarındaki muhasebe defterlerini etkilemiyor. Rusya-Ukrayna Savaşı, yıllarca süren Batılı baskının yapamadığını yaptı ve Rusya'yı Güneydoğu Asya için geçerli bir silah tedarikçisi olarak ortadan kaldırdı. Bölgenin ordularını, NATO standartlarına dayalı bir savunma ekosistemi etrafında toplayarak, bu durum bölgeyi büyük bir değişim geçiriyor.
Bu değişim planlanmamış veya koordine edilmemişti. Sadece, yaptırımların riski, tedarik belirsizliği ve diğer ortaklarca sağlanan sistemlerle bağlantılı olamayan ekipmanları çalıştırmanın artan operasyonel maliyeti altında yapılan onlarca pratik alımla kararın birikimli sonucudur. Ancak toplam etki, bölgenin stratejik coğrafyasını yeniden şekillendiriyor. Rusya'nın yeni ASEAN savunma sözleşmelerindeki payı, 2017-2021'de yaklaşık %20'den 2022-2024'te %3'e düştü. Devam eden teslimatlar, büyük ölçüde Myanmar'ın Su-30SME savaş uçakları gibi, yıllar önce imzalanan sözleşmelerden kalanları kapsıyor. Yeni Rus silah siparişleri neredeyse yok oldu.
Çin, bölgedeki ekonomik ayak izini genişletmesine ve bölgesel orduları aktif olarak kurting olmasına rağmen, Güneydoğu Asya'da Rusya'nın bıraktığı boşluğu doldurmadı. Batı güçlerine kıyasla, aynı dönemde fiyatlandırılmış sözleşmelerdeki payı ihmal edilebilir düzeyde. Bunun yerine, geleneksel büyük üçlü - Çin, Rusya ve ABD - dışındaki tedarikçiler, Fransa, Güney Kore, Türkiye ve Hindistan, bölgenin sözleşme değerinin yaklaşık %85'ini oluşturuyor.
Filipinler, bu durumun çarpıcı bir örneğini oluşturuyor. Kasım 2021'de Manila, Başkan Rodrigo Duterte altında 16 Rus Mi-17 helikopteri için bir sözleşme imzaladı. Ocak 2022'de ilk peşinatın ardından, Rus tankları Ukrayna'ya girdi ve anlaşma bir fırsat olmaktan çıkıp, bir yaptırım tuzağı haline geldi. Ambassador Jose Manuel Romualdez, endişelerin sadece helikopter programını değil, daha geniş bir soru olan Filipin bankalarının ve yurt dışı havalelerin ikincil yaptırımlarla karşı karşıya kalma riskini içerdiğini kabul etti. Haziran 2022'de göreve başlayan Ferdinand Marcos Jr.'ın yönetimi, sözleşmeyi iptal etti ve Polonya'da Lockheed Martin'ın bir iştiraki tarafından üretilen S-70i Black Hawk'a yöneldi. Washington, iptali telafi etmek için 100 milyon dolarlık Yabancı Askeri Finansman sağladı. Filipin Hava Kuvvetleri, Amerikan lojistik ağlarına daha da derine girdi.
Filipinler, bir ABD müttefiki olarak, her zaman Amerikan silahlara
