Washington'ın gelecekteki rolüne dair Avrupa endişeleri, Ukrayna konusundaki hemen her tartışmanın arkasında yer alacak. Mark Rutte, Kiev'in kendini savunmasına yardım etmenin NATO'nun kendi güvenliğinden ayrı olmadığını, Rusya'nın savaşının tüm İttifak'ın güvenlik ortamını şekillendirdiğini savunuyor. Aynı zamanda, bazı Amerikan kapasitelerinin vazgeçilmez kaldığının farkında; Patriot hava savunma sistemleri bunun en net örneği. Avrupa daha fazlasını vaat edebilir ancak Ukrayna, yalnızca ABD'nin hızlı ve büyük ölçekli sağlayabileceği varlıklara bağımlı durumda.
Volodymyr Zelenskyy, zirve etkinliklerine, Rutte ile ortak bir görünüme ve NATO-Ukrayna Konseyi toplantısına katılması bekleniyor. Varlığı sembolik olmanın ötesinde olacak. Kiev, hava savunma sistemleri, mühimmat, siyasi garantiler ve Ukrayna'nın müttefiklerin Orta Doğu, Hint-Pasifik veya iç siyasetle meşgul olması nedeniyle gündemden düşürülmeyeceğine dair bir sinyal istiyor. Donald Trump ile telefon görüşmesinin ardından Zelenskyy, cephe gelişmeleri, hava savunma ve savaşı sona erdirme çabalarını konuştuklarını belirtti. Ankara, bu konuşmanın pratik kararlara mı yoksa başka bir diplomatik alışverişe mi dönüşeceğini gösterebilir.
İkinci test sanayidir. NATO ülkeleri daha fazla harcama yapıyor ancak harcama hedefleri füze, insansız hava aracı veya topçu mühimmatını durdurmuyor. Rusya'nın savaşı, İttifak genelinde mühimmat, hava savunma sistemleri ve diğer kritik ekipmanlarda yaşanan kıtlıkları ortaya çıkardı. Ayrıca, üretim hatlarının, tedarik prosedürlerinin ve stokların siyasi beyanlar kadar önemli olduğunu gösterdi. Rutte, parçalanmış Avrupa savunma sanayii, yavaş bürokrasi ve savaş alanı ihtiyacının gerisinde kalan üretim zaman çizelgelerine dikkat çekti. Bu nedenle 7 Temmuz'daki NATO Zirvesi Savunma Sanayii Forumu önem taşıyor. Üretim, yatırım, inovasyon ve çok uluslu tedarik konularını tartışmak üzere NATO yetkilileri, savunma bakanları, askeri komutanlar ve savunma şirketlerini bir araya getirecek.
Amaç, yeni bir konferans fotoğrafı üretmek değil. Soru, hükümetlerin ve sanayinin duyurulardan sözleşmelere, sözleşmelerden üretime ve üretilenlerden Ukrayna'yı güçlendiren ve müttefik stoklarını yenileyen teslimatlara geçip geçemeyeceğidir. Türkiye, zirveyi sadece bir ev sahibi ülke olarak değil, kendini sunmak için kullanacak. Ankara, genişleyen savunma sanayisini sergilemek ve Avrupa ile NATO savunma girişimlerine daha derin entegrasyon için baskı yapmak istiyor. Kahramankazan'daki Türk Havacılık ve Uzay Sanayii tesislerinde düzenlenen, Türk savunma ürünleri ve yerli hava platformlarının sergilendiği üst düzey resepsiyon, bu mesajın bir parçası.
Türkiye, müttefiklere kendisini sadece zorlu bir siyasi ortak olarak değil; insansız hava araçları, havacılık ve uzay, füzeler ve askeri üretim alanlarında gerçek kapasitelere sahip bir savunma sanayi aktörü olarak göstermek istiyor. Zirve, yalnızca Ukrayna'ya dair dil ile değil, NATO'nun Ukrayna'nın acil ihtiyaçlarını daha geniş bir seferberlikle bağlayıp bağlayamayacağı ile değerlendirilecek. Müttefikler Kiev'in savunmasının kendi güvenliklerinden ayrılmaz olduğunu kabul ederse, pratik sonucu da kabul etmelidirler: Hava savunma, mühimmat ve silah üretimi acil durum tepkileri değil, kalıcı öncelikler haline gelmelidir. Ankara, NATO'nun savunmayı bürokrasinin hızında değil, savaşın hızında organize etmeye hazır olup olmadığını gösterecek.
