Tayland'da Kraliyet ailesine yönelik eleştirileri yasaklayan ve yaygın olarak "lese-majeste" olarak bilinen 112. Madde'nin uygulanmasına dair küresel tartışmalar, uzun süredir devletin baskı aygıtına odaklanmaktadır. Akademisyenler, aktivistler ve uluslararası insan hakları kuruluşları, bu kanunun acımasız doğasını ve yargı sisteminin işbirliği sayesinde elde edilen neredeyse %100'lük mahkumiyet oranını analiz etmişlerdir. Ayrıca, monarşi eleştirmenlerine yönelik devlet destekli sınır ötesi kaçırma ve yargısız infazlar dahil olmak üzere fiziksel şiddet eylemleri de inceleme konusu yapılmıştır. Askeriye tarafından finanse edilen bilgi operasyonlarının, monarşi eleştirmenlerini kimliklerini ifşa etmek (doxxing) ve taciz etmek için nasıl kullanıldığı da belgelenmiştir.
Ne var ki, bu baskıcı ekosistemin yeterince analiz edilmeyen bir boyutu, ultra-kraliyetçi düzenin, sahte akademisyenler ve sağcı sosyal medya fenomenleri üzerinde durmasıdır. Kaba güç, hapis cezaları ve beceriksiz askeri bilgi operasyonlarının, son derece bağlantılı ve eleştirel bir halkı ikna etmek için yetersiz olduğunu fark eden kraliyetçi düzen, monarşinin entelektüel yüzünü oluşturmak için bir dizi dijital vekil ağı kurmuştur. National Institute of Development Administration (NIDA)'da doçent olan Arnond Sakworawich ve Suphanat Aphinyan (çevrimiçi olarak daha çok Dr. New adıyla tanınan), son zamanlarda demokrasi yanlısı akademisyenlere ve öğrenci aktivistlerine karşı karşı saldırıyı yönetmek üzere öne çıkarılmıştır.
Bu stratejik yaklaşım, kraliyetin prestijini pekiştirmek yerine, tam tersine bir sonuç doğurmuştur. Bu vekiller sürekli olarak komplo teorileri, tarihin yeniden yazılması ve kişisel hakaretler ticareti yapmış; bu durum sık sık kamuoyu tarafından alay konusu haline gelmiştir. Bu makale, söz konusu sahte akademik savaşın mekanizmalarını, Tayland'ın dijital ve entelektüel manzarası üzerindeki derin etkisini ve monarşinin bu figürlerle ilişkilendirilmesinin kurumsal itibarını koruyup korumadığını yoklamaktadır.
