En gelişmiş uçaklara, tanklara, füzelerlere ve insansız hava araçlarına sahip olunabilir; ancak yakıt, mühimmat, yedek parça ve verimli taşıma hatları olmadan bunlar sadece sergilenen pahalı askeri teknolojilerden ibaret kalır. Ukrayna'daki savaş, COVID-19 pandemisi ve ardı ardına gelen ekonomik krizler, dünyaya sık sık unutulmuş bir dersi hatırlattı: Lojistik, yüksek siyasetin veya savaşın sıkıcı bir arka plan unsuru değildir. Lojistik, yüksek siyasetin ve savaşın ta kendisidir.
Askeri tarih, tek bir dahili manevra ile devletlerin kaderini belirleyen stratejik deha ve belirleyici muharebe romantizmini sürekli olarak çürütür. Gerçekte, antik çağlardan günümüze kadar seferlerin sonucu, operasyonel planların zarafetinden çok, gıda, mühimmat ve birliklerin ihtiyaç duyulan yerlere ulaştırılma yeteneğine bağlı olmuştur. Disiplin ve eğitim ne olursa olsun, antik ordular bile en iddialı askeri seferlerin savaş planları tükenmeden önce gıda bittiğinde sona erdiğini keşfetmiştir. Daha sonraki dönemlerde teknoloji üniformaları, silahları ve çatışma temposunu değiştirdi ancak temel gerçek değişmedi: Ordu karnıyla yürür, savaş ise ikmal ile yürür.
Birkaç klasik örnek yeterlidir. Stratejik dehanın sembolü olarak sıkça anılan Napolyon, aynı zamanda lojistik illüzyonunun da sembolü olarak görülebilir. Ordusu yalnızca Ruslar tarafından değil, aynı zamanda mesafe ve çöken ikmal hatları tarafından da yenildi. Doğu'daki Alman Blitzkrieg'i kısmen lojistik sorunlar ve yakıt kıtlığı nedeniyle ivme kaybetti. 2022'de Kiev'e doğru ilerleyen Rus kolonileri de sıkça ikmal sorunları nedeniyle hızını kaybetti ve her iki tarafın sonraki operasyonları sadece düşman kuvvetlerini imha etmeye değil, aynı zamanda depolara, köprülere, yakıt depolarına ve taşıma hatlarına vurulmasına odaklandı. Pratikte bu, sadece toprak için değil, lojistik için de bir mücadele oldu.
20. ve 21. yüzyıllarda lojistik nihayet mütevazı bir destek fonksiyonu olmaktan çıkıp çatışmanın tam bir katılımcısı haline geldi. Savaşlar, zaferin, kayıpları düşmanın onlara infaz edebileceğinden daha hızlı üreten, taşıyan ve yenileyen tarafın olduğunu gösterdi. Verimli tedarik zincirleri ile desteklenmeyen gelişmiş silah sistemleri, hızla sınırlı faydalılığa sahip pahalı nesnelere dönüşür. Bu bağlamda, 'amatörler stratejiden, profesyoneller ise lojistikten konuşur' sözü daha çok zekice bir espri olmaktan çıkıp, gerçekliğin özünü yansıtan bir tanıma dönüşmüştür. Strateji hedefleri, taktikler ise bunlara ulaşma yöntemlerini tanımlayabilir; ancak lojistik, bu kavramlardan herhangi birinin uygulanabilir olup olmadığını belirler. Savaş hiyerarşisindeki istemsiz kayma...
