Vietnam'ın ilk yerli tasarımlı denizaltı karşıtı fırkateyni, sınırlı deniz kaynaklarını kullanarak asimetrik caydırıcılık elde etme ve ülkenin daha özgün ve çeşitlendirilmiş bir savunma-sanayi temelini hızlandırma yönünde iddialı bir girişimi temsil ediyor. Bu ay, birçok medya kuruluşu Vietnam'ın en büyük ve en gelişmiş yerli tasarımlı yüzey savaş gemisinin inşasına başladığını, Savunma Bakanlığı'nın Da Nang'taki Song Thu Tersanesi'nde çok amaçlı bir denizaltı karşıtı fırkateyn için çelik kesme töreni düzenlediğini bildirdi. Song Thu Corporation tarafından Vietnam Halk Donanması'nın (VPN) gözetiminde inşa edilen ve adı açıklanmayan gemi, 36 ay içinde tamamlanması planlanıyor ve Güney Çin Denizi'ndeki deniz egemenliğini güçlendirmek ve sualtı tehditlerine karşı koymak amacıyla inşa ediliyor. Devlet tarafından yönetilen telekomünikasyon devi Viettel ve yerli savunma birimleri ile birlikte geliştirilen fırkateyn, yerli aktif elektronik taramalı radar sistemleri, hava savunma füzeleri ve VCM-01 gemi karşıtı füzeleri entegre ediyor. Kamov Ka-28 denizaltı karşıtı helikopterini taşıyacak şekilde tasarlanan gemi, Rus kökenli silahları da koruyor, bunlar arasında 76.2 milimetrelik ana top, RBU-6000 denizaltı karşıtı roketatarlar, dikey fırlatma sistemleri (VLS) ve torpido tüpleri yer alıyor. Fırkateynin temel atma töreninde, Vietnam Savunma Bakan Yardımcısı Tuğgeneral Pham Hoai Nam, projeyi deniz egemenliğini güçlendirmek, donanmayı modernize etmek ve silah ve gemi inşaasında daha büyük stratejik özerklik kazanmak için daha geniş bir çabanın parçası olarak tanımladı ve yerli üretim de yabancı askeri teknoloji bağımlılığını azaltmayı amaçlıyor. Vietnam yetkilileri, fırkateynin karşı koymaya yönelik olduğu específik bir düşmanı kamuoyu önünde açıklamadı. Ancak Vietnam, Güney Çin Denizi'nde Çin ile uzun süredir devam eden toprak anlaşmazlıkları içinde ve tartışılmış özellikler üzerinde deniz çatışmaları yaşadı. Fırkateyn kendisi, Vietnam ve Çin arasında önemli bir deniz gücü açığını gidermeye little yapmasına rağmen, Vietnam'ın daha geniş asimetrik deniz stratejisi bağlamında değerlendirilmelidir. Mart 2026 itibarıyla Çin, altı nükleer saldırı denizaltısı (SSN), iki nükleer güdümlü füze denizaltısı (SSGN), altı nükleer balistik füze denizaltısı (SSBN) ve 50'den fazla geleneksel denizaltı (SSK) dahil olmak üzere yaklaşık 60 denizaltısına sahip; buna karşılık Vietnam, altı Kilo-sınıfı SSK'ya sahip. Bu dengesizliğe yanıt olarak, Vietnam iki katlı asimetrik deniz duruşu benimseyebilir: Kilo-sınıfı SSK'ları Çin'in büyük yüzey savaş gemilerini riske atabilirken, denizaltı karşıtı fırkateynleri Çin denizaltılarını tehdit edebilir.
Vietnam, bu varlık stratejisi kapsamında bu varlıkları kullanabilir ve böylece Çin'in gemi ve denizaltılarını doğrudan yok etme ihtiyacını ortadan kaldırabilir ve tartışmalı suları Çin'in eylemlerini kısıtlamak için yeterince tehlikeli hale getirebilir. Tonkin Körfezi gibi kritik sularda anti-denizaltı firkateynlerin varlığı, Çin'in operasyonel hesaplarını karmaşıklaştırabilir. Ancak bu kavramı inandırıcı bir savaş yeteneğine dönüştürmek zor olabilir. Uluslararası Stratejik Çalışmalar Enstitüsü (IISS) için Şubat 2026'da hazırlanan bir raporda Evan Laksmana, Vietnam'ın yalnızca bir yıl boyunca mavi su egzersizi yaptığını, dört Gepard sınıfı firkateyni ve diğer gemilerin denizde yalnızca iki veya üç kez gittiğini ve nadiren ülkenin Özel Ekonomik Bölgesi (EEZ) ötesine geçmediğini belirtiyor. Laksmana, Vietnam'ın Kilo sınıfı SSK'lerinin bakım maliyetlerinin edinme maliyetlerinin üç katı olabileceğini, bu nedenle çoğunlukla limanda veya törensel amaçlar için sergilendiğini belirtiyor. Olası sürdürülemez maliyetlerin ötesinde, Vietnam'ın gemi inşa endüstrisi, metalurji uzmanlığı ve makine imalat kapasitesi eksikliği, ithal malzemelere bağımlılık, yaşlı tersaneler, eski teknoloji ve yetersiz sermaye gibi önemli tıkanıklıklarla karşı karşıya kalabilir. Ayrıca, Nory Ly, Haziran 2026'da Modern Diplomasi'de yayımlanan bir makalede, Vietnam'ın devlet tarafından sahip olunan Gemişletme Endüstrisi Şirketi'nin (SBIC) iflas sürecine girdiğini, Rus silah alımlarına ilişkin ikincil yaptırımların planlamaya karmaşıklık eklediğini belirtiyor. Ancak, o stratejik özerkliği elde etmek, Vietnam'ın Rus teknik uzmanlığına devam eden bağımlılığı nedeniyle zor olabilir. 2025'te Rus-Vietnam Çalışmaları Dergisi'nde yayımlanan bir makalede Nghiem Tuan Hung, Vietnam'ın ağır askeri ekipmanlarının %70'inin hala Rusya'dan geldiğini, bu nedenle diğer üreticilerin sistemlerine ani bir geçişi pratik olmayan bir durum yarattığını belirtiyor. Hung, bakım, yedek parça, eğitim ve sistem entegrasyonunun Rusya'yı Vietnam'ın savunma mimarisinin merkezine koyduğunu vurguluyor. Bu bağımlılık, Vietnam'a savunma tedarikçilerini çeşitlendirmek için güçlü teşvikler de sunuyor. Le Thi Phuong Loan ve Bach Thai Hien, Nisan 2026'da Da Nang Üniversitesi'nin (UD-JST) hakemli dergisinde yayımlanan bir makalede, Rusya'nın Çin ile giderek daha yakın bağları, Rusya'nın stratejik bir ortak olarak güvenilirliği konusunda sorular ortaya çıkardığını belirtiyorlar. Ayrıca, Rusya-Vietnam savunma ortaklığı çerçevesinin itself stabilitenin askeri entegrasyon üzerinde öncelik verdiğini, kasıtlı olarak ortak savunma taahhütlerinden kaçındığını belirtiyorlar. Rusya'yı değiştirmek yerine, Vietnam savunma ortaklıklarını giderek daha fazla çeşitlendirdi, yetenek boşluklarını doldurdu, tek bir tedarikçiye bağımlılığı azalttı ve stratejik özerkliği korudu.
Örneğin, Mayıs 2026'da Vietnam, Hindistan'la BrahMos süpersonik seyir füzeleri için bir anlaşma imzaladı ve Vietnam, Filipinler'den sonra bu türün ikinci müşterisi oldu. BrahMos, hizmette olan Rus menşeli füzelerin yanı sıra VCM-01 gibi yerli olarak geliştirilen sistemlerle birlikte kullanıldı. Hindistan'ın yanı sıra, İsrail de hafif silahlar, casus uydular, SPYDER hava savunma sistemleri, Heron insansız hava araçları ve EXTRA çok namlulu roket atar sistemleri gibi büyük bir tedarikçi olarak ortaya çıktı ve sonuncusu Güney Çin Denizi'ndeki Vietnam'a ait özelliklerde konuşlandırıldı. Güney Kore de Vietnam'a K9 155 milimetrelik obüsler tedarik etti ve bu satın alma, Rus topçu kalibrelinden küçük ama önemli bir sapma anlamına geliyor. 2016'da, ABD de Vietnam'a karşı yıllarca süren silah ambargosunu kaldırdı, bu da Hamilton sınıfı Sahil Güvenlik kesicileri ve T-6C eğitim uçaklarının transferini sağladı, ancak siyasi duyarlılıklar, F-16 savaş uçakları gibi daha gelişmiş sistemlerin satın alınmasını hala kısıtlayabilir. Hem yerli savunma üretimi hem de tedarikçi çeşitlendirmesi, Vietnam'ın daha bağımsız bir orta güç haline gelme ve taraf seçmek zorunda kalmama hedefine dayanmaktadır. Phan Xuan Dung, Ekim 2022'de Asia Policy dergisinde yayımlanan bir makalesinde, Vietnam'ın tarihi deneyimleri ve Vietnam Komünist Partisi'nin iktidarını korumak için endişeleri, ülkenin tarafsız bir dış politika izlemesine neden olmaktadır. Çin'in davranışlarına karşı giderek daha fazla tedirgin olan Vietnam'ın, ABD ile resmi bir ittifak kurmayacağı, ancak Çin'in etkisini dengelemek için çok taraflı kanalları kullanmaya devam edeceği konusunda nhấnaçmaktadır. Son olarak, Vietnam'ın yeni denizaltı karşıtı fırkateyninin stratejik önemi, Çin'le deniz dengesini daraltabilip daraltamayacağına değil, ülkenin tek seferlik yerli bir savaş gemisini, Çin'in etkisini dengelemek için inandırıcı sualtı reddi maliyetleri dayatabilen sürdürülebilir, çeşitlendirilmiş bir savunma-sanayi ekosistemine dönüştürebilip dönüştüremeyeceğine bağlı olacaktır.
