Monash Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, bir ülkenin itself disinformation kampanyalarına karşı savunmaya hazır olup olmadığını değerlendirmek için bir kapasite olgunluk modeli yayınladı. Bu model, üniversitenin projenin kamu özeti açıklamasından daha derin bir şekilde açıkladığı 103 sayfalık bir beyaz kitapla desteklenmektedir. Model ve beyaz kitap, Monash'ın Yazılım, Sistemler ve Siber Güvenlik Bölümü'nde ders veren Carlo Kopp tarafından bu ay yayınlandı ve model itself Callum Jones ile ortaklaşa yazıldı. Proje, beyaz kitapta göre, Oceania Siber Güvenlik Merkezi tarafından kısmen finanse edildi. Kopp, aynı zamanda uzun süredir bir savunma analisti ve Air Power Australia düşünce kuruluşunun ortak kurucusudur. Disinformation saldırılarının etkilerini ölçme konulu ilgili bir konferans makalesi, Kopp tarafından yazıldı ve 2025 yılında Springer tarafından yayınlanan insan güvenliği konulu bir ciltte yer aldı. Model, Oxford Üniversitesi'ndeki Küresel Siber Güvenlik Kapasite Merkezi tarafından geliştirilen Siber Güvenlik Kapasite Olgunluk Modeli üzerine yapılandırılmıştır ve hükümetler bereits tarafından siber tehditlere karşı hazırlıklarını ölçmek için kullanılmaktadır. Beyaz kitap, bu çerçevenin disinformation için değiştirilmeden uygulanamayacağını savunuyor, çünkü iki tehdit temel düzeyde farklılık gösteriyor: siber saldırılar bilgisayar sistemlerini hedef alırken, disinformation insan inancını ve insan davranışını hedef alıyor. Beyaz kitap, bir tanım üzerinden çalışıyor: disinformation, herhangi bir yolla, bir hedef nüfusta yanlış bir inancı yerleştirmek veya pekiştirmek amacıyla yapılan herhangi bir aldatma ve bu şekilde saldırganın gündemini ilerletmek için sıklıkla sürdürülen bir kampanya'nın bir parçasıdır. Bu tanım, yalanı yaymak için kullanılan kişinin, bir "vekil"in, yanlışın farkında olmaması ve kimseyi aldatma niyeti olmaması durumunda bile dahil edilmektedir. Makale, disinformation'u, zararlı niyet olmadan paylaşılan yanlış içerik olan "yanlış bilgi"den ve özellikle zarar vermek amacıyla paylaşılan doğru içerik olan "kötü niyetli bilgi"den ayırt ediyor ve Avrupa Konseyi tarafından yayınlanan bir çerçeve izleniyor. Vekiller makalede geniş bir şekilde ele alınıyor. İnsanlar, saldırganın asıl gündeminden çok, bir grup içinde sosyal statüyü korumak, önceden var olan bir inanca uyumlu olmak, etkileşim veya geliri peşinde olmak veya doğruluğu dikkate almadan para karşılığında yapmak gibi nedenlerle disinformation'u paylaşıyor, beyaz kitapta belirtildiği gibi. Makale, bu listeye daha yeni kategoriler ekliyor: bir vekil, aynı zamanda disinformation'un kaynağının işlettiği sahte bir online kimlik veya kasıtlı veya ihmal yoluyla kirlenmiş verilerle eğitilen bir AI sohbet botu da olabilir.
Makalenin büyük bir kısmı, teknik bir zayıflıktan ziyade ordinaryüs insan bilişinin nasıl yanlış bilgilerle kullanıldığını ele alır. Boyd'un gözlem-oryantasyon-karar-eylem döngüsüne dayanarak, bir kişinin mevcut zihinsel modelini çelişen bir yanlış bilginin bilişsel uyumsuzluk ürettiğini ve insanların bu uyumsuzluğu ya yeni bilgiyi reddederek ya da inançlarını değiştirerek çözdüğünü açıklar. Makale, yanlış bilginin yararlanmak üzere tasarlandığı spesifik hatalar arasında doğrulama yanlılığı, Dunning-Kruger etkisi, motive edilmiş biliş, hayali üstünlük, yanlış fikir birliği ve öz-aldatma gibi hataları listeler ve grup düzeyindeki işlevsizliklerin, such as grup düşünce ve kutuplaşma gibi, aynı temel mekanizmalara bağlı olduğunu, dijital sosyal ağların bağlantısı tarafından amplifiye edildiğini belirtir. Kopp ve arkadaşlarının önceki modelleme çalışmalarına atıfta bulunarak, makale, bir nüfusun küçük bir bölümünün aldatma üretmesi veya yayması dahi tüm bir toplumun işbirliğini bozacaktır, diye belirtir. Beyaz kağıt, Rus "Refleksif Kontrol" doktrinine ayrı bir bölüm ayırmıştır, bu, bir düşmanının kendi karar alma sürecini saldırganın lehine şekillendirmek için yanlış bilgiler kullanılmasını içeren, Sovyet döneminden kalma bir kavramdır ve makale bunu daha geniş kategoride NATO'nun bilişsel savaş olarak adlandırdığı daha spesifik bir enstrüman olarak ele alır. 2014 yılında Malaysia Havayolları Uçuş MH17'nin düşürülmesi ve SARS-CoV-2'nin kökenleri üzerindeki tartışmalı tartışmaları, gerçeklerin belirsizliğini kullanarak rakip anlatıları sürdürmek için düşmanların nasıl yararlanabileceği yakın tarihli örnekler olarak gösterir. Yapay zeka, "slopaganda" olarak adlandırılan, siyasi amaçlar için inançları manipüle etmek amacıyla yayılan istenmeyen AI tarafından üretilen içeriği tanımlayan riêng bir bölümü vardır. Makale, AI "halüsinasyonları"nın taksonomisini, insanların gördüğü bilişsel hatalara benzeyen, ancak yanlış olan ve akıcı çıktıları açıklar ve büyük dil modellerinin, insanların yaptığı kadar sık olmasa da, kendi önceki çıktılarına doğru doğrulama yanlılığı gösterebileceğini belirten araştırmaları alıntılar. Bir örnek olarak, bir Rus partisinin, bir ölü aşırı milliyetçi politikacının konuşmalarına dayalı olarak eğitilmiş bir sohbet botu inşa etme planını belirtir. Politika konusunda, makale, 2023 yılında ABD'nin yapay zeka güvenliği hakkında bir yürütme emrinin, yalnızca bir kez ve geçici olarak yanlış bilgilerden bahsettiğini, ancak Ocak 2025'te iptal edildiğini belirtir ve AB'nin Yapay Zeka Yasası'nın, ABD yaklaşımından daha gelişmiş olmasına rağmen, yanlış bilgilerle doğrudan mücadele etmek için önemli sınırlamaları olduğunu belirtir.
Beyaz kağıt, karşı önlemleri dört kategoriye ayırır. Azaltma stratejileri, elektronik karıştırma (jammer) yoluyla düşman yayınlarını azaltmayı, sunuculara yönelik hizmet reddi saldırıları veya izleyici kitlesine yarışan, doğru mesajlar göndererek, hedef kitlenin erişiminin azaltılmasını hedefler. Ancak kağıt, altyapıya yönelik doğrudan saldırıların birçok yargı bölgesinde yasadışı olabileceğini not eder. Bozulma stratejileri, bir saldırganın yanlış mesajlarını, öncelikle gerçekleri kontrol ederek, açığa vurur. Reddedilme stratejileri, bir saldırganın dağıtım kanallarına erişimini engeller. Bağışıklama stratejileri, potansiyel kurbanların kendileri aldatma tekniklerini tanımalarını öğretir. Ulusal politikanın aslında nasıl işlediğini göstermek için, beyaz kağıt dört durumu karşılaştırır. Avustralya, 2021'de kabul edilen gönüllü bir endüstri kodu uyguladı, ardından 2023 ve 2024'te, platformlara yanlış bilgileri giderme yetkisi veren daha güçlü bir yasayı iki kez denedi; her iki yasa da, Avustralya Hukuk Konseyi'nin yasaların çok geniş olduğunu ve ciddi, istenmeyen sonuçlar doğurabileceğini uyarması üzerine, Kasım 2024'te geri çekildi. İsveç, farklı bir yol izledi ve Psikolojik Savunma Ajansı'nı, ayrı operasyon ve yetenek geliştirme kollarıyla, disinformation savunmasını, hükümet, endüstri ve bireysel vatandaşlar tarafından paylaşılan bir toplumun tamamı olarak açıkça çerçeveleyerek kurdu. Beyaz kağıt, Amerika Birleşik Devletleri'nin şu anda güçlü bir hükümet mekanizmasından yoksun olduğunu belirtir: Dışişleri Bakanlığı'nın Küresel Etkileşim Merkezi, ülkenin ana karşı-dezenformasyon organı, 2024'ün sonlarında kapatıldı, İç Güvenlik Bakanlığı'nın 2022'de kurduğu dezenformasyon kurulu, kapsamı nedeniyle eleştiriler üzerine askıya alındı ve beyaz kağıt, ABD Ajansı'nın Küresel Medya'nın, uzun süredir yabancı propagandaya karşı kullanılan Voice of America ve Radio Free Europe/Radio Liberty'i kapatma kararının, yasal zorluklarla karşılaştığını not eder. Avrupa Birliği ise, 2018'den kalma bir Avrupa Komisyonu iletişim yoluyla, gönüllü bir Dezenformasyon ve Dijital Hizmetler Yasası kodu üzerinden çalışan, ulusal bir yapı oluşturdu; beyaz kağıt, bu çerçevenin, Mart 2022'de Rus savaş propagandasını yalnızca sınırlı bir şekilde engellediğini ve Kasım 2025'teki
Beyaz kağıt, sonuçları arasında, herhangi bir kapasite olgunluk modelinin, hükümet kurumlarını, yanlış bilgi üretimi veya dağıtımı konusunda özel sektörle ve sivil toplumla aynı standartta tabi tutması gerektiğini savunuyor ve hükümetlerin başkalarında polisiye ettikleri aynı sorunlardan implicit olarak muaf olmadığını belirtiyor. Ayrıca, ülkelerin yasal sistemleri ve siyasi kültürlerine bağlı olarak farklı stratejiler seçecekleri için, fazla preskriptif bir model oluşturmaya karşı uyarıyor ve gerçeğin hatasız hakemleri olarak fact-checker'lerin kendilerini de hatasız varsaymamaya karşı uyarıyor. Kopp, araştırmanın bir sonraki adımı olan pratik uygulamaya geçildiğini, modelin, ülkelerin yanlış bilgi savunma kapasitelerini değerlendirmek ve politik, kurumsal ve teknik hazırlık açısından belirli açıkları belirlemek için kullanılacağını söyledi. Beyaz kağıt ve kapasite olgunluk modeli belgesi, her ikisi de Monash Üniversitesi'nin araştırma deposu aracılığıyla yayımlandı.
