24 Temmuz 2026'da, Arleigh Burke sınıfı güdümlü füze muhribi USS Benfold (DDG-65), Güney Çin Denizi'ndeki rutin operasyonlar sırasında dört gün süren tam bir elektrik kesintisi yaşadı. Gaz türbini jeneratörlerini içeren bir mühendislik arızası, sevk, manevra, iklim kontrolü ve yaşam destek sistemlerini felç etti ve savaş gemisinin onarımlar için Filipinler'deki Subic Bay'e çekilmesini gerektirdi. Arıza, Hint-Pasifik sahasında ileri konuşlandırılmış ABD Deniz Kuvvetleri (donanma) su üstü muhariplerindeki ciddi bakım ve operasyonel kuvvet yapısı baskılarını vurgulamaktadır.
USS Benfold'daki Temmuz 2026 güç kesintisi, üç ay içinde Hint-Pasifik'te bir Arleigh Burke sınıfı muhribi içeren ikinci benzer olay olup, ABD Deniz Kuvvetleri (donanma) su üstü filosundaki ciddi bakım birikimini ve gemi mevcudiyeti açıklarını gözler önüne sermektedir. Aktif muharebe filosu sayıları uzun vadeli kuvvet yapısı gereksinimlerinin oldukça altında kalırken ve gemi inşa programları takvim gecikmeleriyle karşı karşıyayken, Deniz Kuvvetleri (donanma), katlanarak daha yüksek bakım yükü gerektiren yaşlanan gövdeleri kullanarak uzatılmış konuşlandırmaları sürdürmek zorunda kalmaktadır.
İlgili konu: İlk Geliştirilmiş Los Angeles sınıfı denizaltı USS San Juan emekliye ayrılırken ABD Deniz Kuvvetleri (donanma) denizaltı krizi derinleşiyor
USS Benfold, bir jeneratör arızasının ardından Güney Çin Denizi'nde dört gün boyunca güç kaybetti ve muhrip onarımlar için Subic Bay'e çekilmeden önce yaklaşık 300 denizciyi sevk, içme suyu, çalışan tuvaletler, mutfak hizmetleri veya klima olmadan bıraktı. (Resim kaynağı: ABD Deniz Kuvvetleri)
17 Ağustos 2026'da CNN, Arleigh Burke sınıfı muhrip USS Benfold'un (DDG-65) Güney Çin Denizi'nde dört günlük bir elektrik kesintisi yaşadığını ortaya çıkardı. USS Benfold, 24 Temmuz'da yaklaşık 300 denizciyle görev yaparken jeneratörlerini içeren bir mühendislik arızası yaşadı; elektrik gücü ve sevk kaybedildi ve içme suyu, tuvaletler, mutfak hizmetleri ve klima kesintiye uğradı. Gemi, bağımsız olarak devam etmek için yeterli gücü geri getiremedi ve römorkörler onu 28 Temmuz'da Subic Bay'e getirmeden önce dört gün boyunca yardım almak zorunda kaldı. Güç 30 Temmuz'da geri geldi; onarımlar 7 Ağustos'a kadar sürdü; muhrip 8 Ağustos'ta Filipinler'den ayrıldı, Yokosuka'ya döndü ve ardından 17 Ağustos'ta tekrar ayrıldı.
Bu zayiat, Yokosuka merkezli bir diğer Arleigh Burke sınıfı muhrip olan USS Higgins (DDG-76) gemisinde 28 Nisan 2026'da yaşanan gemi çapındaki güç ve tahrik arızasından üç aydan kısa bir süre sonra meydana geldi. İki olay daha geniş bir soruna işaret ediyor: ABD Deniz Kuvvetleri (donanma), kendi kuvvet gereksiniminden daha az gemiyle küresel operasyonları sürdürmeye çalışırken, eski gemiler hizmet ömürlerinin giderek artan bir bölümünü bakımda geçiriyor ve yeni inşa, bunları gereken hızda değiştiremeyecek kadar yavaş kalıyor. USS Benfold'un kendisinin en az 2036 yılına kadar hizmette kalması planlanıyor; bu da Flight I muhribine yaklaşık 40 yıllık bir hizmet ömrü kazandırabilir. Bu uzatma önemlidir çünkü daha büyük bir kuvvet planlama sorununun parçasıdır: ABD Deniz Kuvvetleri (donanma), bakım talepleri arttıkça eski Arleigh Burke muhriplerini hızla emekliye ayıramaz çünkü yerlerine girecek gemiler filo sayısını koruyacak kadar hızlı hizmete girmiyor. USS Benfold'un makine düzeni, 24 Temmuz'daki arızayı rutin bir jeneratör kaybından daha önemli kılıyor. Gemi yaklaşık 154 m uzunluğunda, tam yükte yaklaşık 9.000 ton deplasmana sahip, 30 knot'u aşabiliyor ve 20 knot hızda 4.400 deniz mili menzile sahip. Flight I konfigürasyonu 90 adet Mk 41 dikey fırlatma hücresi, bir AN/SPY-1D radarı ve üç AN/SPG-62 atış kontrol radarı taşıyor; bu da geçici bir arızanın hava savunma, füze savunma, Tomahawk taarruzu ve denizaltı savunma harbi (denizaltı karşıtı operasyonlar) yapabilen bir refakat gemisini devre dışı bıraktığı anlamına geliyor. Elektrik üretimi, her biri 2,5 MW ve 450 V değerinde, Allison 501-K34 gaz türbinine dayalı üç AG9130F setinden sağlanıyor ve muhribe 7,5 MW kurulu üretim kapasitesi veriyor. Normalde iki jeneratör seti çalışırken üçüncüsü yedek olarak bekler veya bakım için hizmet dışı bırakılabilir. Bu nedenle, kalan iki ünite ve dağıtım sistemi normal çalışıyorsa, tek bir setin basit bir arızası 5 MW'lık gücü kullanılabilir bırakmalıdır. Tam elektrik kesintisi ise, arızanın ya birden fazla jeneratör setini, ortak bir bileşeni veya ortak çalışma koşulunu, bir veya daha fazla ana panoyu veya elektrik barasını etkilemesi ya da mevcut üretimin gemi yüklerine ulaşmasını engelleyen zincirleme bir elektrik arızası üretmesi gerektiği anlamına gelir. Böylece muhrip, batı Pasifik'teki operasyonel açıdan en hassas deniz alanlarından birinde kendi gücüyle manevra yapma ve normal muharebe operasyonlarını yürütme yeteneğini kaybetti. Söz konusu dönemde Güney Çin Denizi'nde gündüz sıcaklıkları yaklaşık 32-37°C idi; bu da muharebe yeteneğinin kaybına ek olarak havalandırma, iklimlendirme, içme suyu ve sıhhi tesisatın kaybını acil bir yaşanabilirlik sorunu haline getirdi.
Ayrıca, bu zayiat yaklaşık 30 yıllık hizmet ve Japonya'da on yıllık ileri konuşlandırmanın ardından, USS Benfold'un Valiant Shield 2026'ya katılmasından yalnızca haftalar sonra meydana geldi. Muhrip konusundaki temel sorun, Arleigh Burke sınıfı bakımının ABD Deniz Kuvvetleri'nin (donanma) sınıfın operasyonel hazırlığı için planladığı varsayımların çok ötesine genişlemiş olmasıdır. CBO, FY2011'den FY2024'e kadar gerçekleştirilen 225 Arleigh Burke bakım revizyonunu değerlendirdi ve bu sınıftaki ortalama bir muhribin planlanan 35 veya 40 yıllık ömrünün dokuz yıldan fazlasını (%27) bakım için filodan uzakta geçirmesinin muhtemel olduğu sonucuna vardı. Bu dokuz yılı aşkın sürenin yaklaşık üç yılının havuzlama bakımında, altı yılının ise havuzlama dışı bakımda geçmesi öngörülüyor. Bu, sınıfın 2012 planlama varsayımlarında yer alan bakım süresinin iki katından fazladır. Sorun her bakım döneminde aynı değildir. Örneğin, Havuzda Seçili Kısıtlı Hazırlık dönemleri için 2012 sınıf planı tahmini 126 gündü, ancak ortalama olarak bunun yaklaşık iki buçuk katı sürdü; gerçekleşen süreler Deniz Kuvvetleri'nin ilk programlarından %63, nihai programlarından ise %20 daha uzundu. Bakım kategorileri genelinde, fiili revizyon süreleri 2012 sınıf planı tahminlerinden %20 ila %150 daha uzundu ve bakım olayları, tek tek gemi denetimleri programların revize edilmesine olanak sağladıktan sonra bile sıklıkla Deniz Kuvvetleri'nin nihai programlarından %20 ila %100 daha uzun kaldı. Muhrip revizyonlarının yalnızca %4'ü orijinal sınıf planlarında varsayılan süre içinde tamamlanırken, %5'i beş katından daha uzun sürdü; gözlemlenen aralık en kısa olay için yaklaşık 60 günden en uzun olay için yaklaşık 2.300 güne, yani 6,3 yıla kadar uzanıyordu. Maliyetler de buna paralel olarak arttı.
Muhrip bakım finansmanı toplamı 2009'da 0,4 milyar dolardan 2024'te 2,2 milyar dolara yükseldi; bu %400'lük bir artışa denk gelirken, muhrip sayısı yalnızca yaklaşık %25 arttı. 2024'te muhrip başına ortalama bakım harcaması yaklaşık 28 milyon dolara ulaştı; bu, 2009'daki gemi başına seviyenin %300'den fazla üzerindedir. Yaş profili bu eğilimi açıklamaya yardımcı oluyor: Arleigh Burke sınıfı muhriplerin ortalama yaşı 2011'de 10, 2024'te ise 20 idi ve 20 yaşın üzerindeki gemilerde bazı bakım kategorileri, daha genç gövdelere kıyasla yaklaşık 100 gün daha uzun sürüyor. Ertelenen su üstü bakım işleri 2021 yılına gelindiğinde yaklaşık 1,7 milyar dolara ulaşmıştı; buna daha sonra korozyon onarımı, makine değişimi, kablolama, borulama ve büyüme işleri eklendi. 2020-2023 mali yılları arasında ABD Deniz Kuvvetleri (donanma) su üstü bakım için 24,9 milyar dolar talep etti, 25,9 milyar dolar aldı ve %99,7'sini yükümlendi; ancak geç denetimler, parça sıkıntısı, beklenmedik işler, sözleşme müzakereleri, modernizasyon entegrasyonu ve vasıflı işgücü sınırlamaları programları uzatmaya devam etti. Filo büyüklüğü, geciken her muhribin operasyonel maliyetini büyütüyor çünkü ABD Deniz Kuvvetleri (donanma), muhrip başına dokuz yıllık ömür bakımını marjinal bir sorun olarak ele alacak kadar fazla gövdeye sahip değil. 1 Mayıs 2026 itibarıyla sayılan 291 muharip gemi, 381 gemilik kuvvet yapısı gereksiniminin yalnızca %76,4'ünü temsil ediyor. 291'den 381'e ulaşmak, 90 gemilik net bir ilave, yani %30,9'luk bir artış gerektirirken, aynı zamanda birikim sırasında emekliye ayrılan gemilerin de yerine yenilerinin konması gerekiyor. Yakın vadeli envanterin ise 2027'de yaklaşık 283 gemiye düşmesi öngörülüyor; bu, gereksinimin 98 altındadır. Mayıs 2026'da kuvvet ayrıca denizaltılar ve su üstü muharipler genelinde yaklaşık 9.100 VLS hücresi taşıyordu; ancak VLS donanımlı gemiler yenileri gelmeden daha hızlı emekliye ayrıldığında füze kapasitesi azalıyor ve depo bakımındaki bir gemiye takılı hücre, anlık konuşlandırma kapasitesine katkıda bulunmuyor. Gemi inşa performansı, bakım yükü aşırı hale geldiğinde eski muhriplerin neden basitçe emekliye ayrılamayacağını açıklıyor.
ABD Deniz Kuvvetleri'nin (donanma) gemi inşa bütçesi, planlanan filo genişlemesini sağlayamadan yirmi yılda kabaca iki katına çıktı; en yeni 11 öncü gemide ise toplam maliyet artışı en az 8 milyar doları buldu. Constellation sınıfı fırkateyn bunu daha da net gösteriyor. Deniz Kuvvetleri altı fırkateyn için sözleşme imzalamıştı, ancak 25 Kasım 2025'te sınıfı iki gemiyle sınırlama ve kalan dört gövdeyi inşa başlamadan iptal etme kararı aldı. Kongre, altı gemiyi kapsayan opsiyonlar için 7,6 milyar dolar ödenek ayırmıştı; program için halihazırda yaklaşık 2 milyar dolar harcanmıştı ve müteakip 2026 mali yılı anlaşması iptalle bağlantılı 2,565 milyar doları geri çekti. Constellation'ın, Arleigh Burke muhripleriyle birlikte daha düşük maliyetli bir küçük su üstü muharip olarak hizmet vermesi ve böylece ABD Deniz Kuvvetleri'nin her ihtiyaç için 2 milyar doları aşan bir muhrip satın almadan refakat, devriye ve diğer görevleri daha fazla gövdeye dağıtması amaçlanıyordu. Programın iki gemiye indirilmesi, sayısal büyümenin planlanan bir kaynağını ortadan kaldırıyor ve Arleigh Burke inşasının sürdürülmesi ile ömür uzatmalarına daha fazla yük bindiriyor. Deniz Kuvvetleri, ilk gemiyi 2028'de denize indirmek üzere Sahil Güvenlik'in Legend sınıfı Ulusal Güvenlik Kesicisi'ni temel alan bir FF(X) tasarımına yöneldi; ancak tasarım geçişi, mevcut filodaki iptal edilen dört Constellation'ın yerini bugün doldurmuyor. Pratik açıdan, 30 yaşındaki USS Benfold'un hazır bulundurulması gerekiyor; çünkü Deniz Kuvvetleri, fırkateyn iptallerini, geç teslimatları ve yakın vadeli filo küçülmesini aynı anda absorbe ederken yaşlanan birkaç Flight I ve Flight II muhribini hizmet dışına çıkaramıyor. Denizaltı kuvveti, bakım gecikmelerinin ABD Deniz Kuvvetleri'nin muharebe kapasitesine ne yaptığını daha da net ölçüyor; çünkü kullanılamayan her SSN, başka bir gemi tipiyle kolayca ikame edilemeyen yüksek değerli bir varlığı temsil ediyor. Taarruz denizaltısı havuz bakımı, 2016-2020 mali yıllarında 3.040 gün, 2021-2025 mali yıllarında ise 3.454 gün gecikme biriktirdi; bu 414 günlük (%13,6) bir artış anlamına geliyor. Aynı dönemlerde ortalama havuz bakım süresi 744 günden 809 güne çıkarak her ortalama bakım dönemine 65 gün (%8,7) ekledi. 809 günlük rakam toplam havuz süresini ölçerken, 3.454 günlük toplam planlanan programların ötesinde biriken gecikmeyi temsil ediyor. İki yıllık bir bakım periyodu planlanan ve tamamlanması bir yıl daha süren bir denizaltı, planlanan bakım süresini ve ABD Deniz Kuvvetleri'nin gemi ve mürettebat için ödeme yaptığı ancak konuşlandırılabilir hiçbir yetenek elde edemediği ek bir yılı tüketiyor. Taarruz denizaltı kuvvetinin yaklaşık üçte biri zaman zaman bakımda veya bakım beklerken bulunuyor; ABD Deniz Kuvvetleri'nin hedefi ise %80'e yaklaşan operasyonel hazır olma oranı.
Los Angeles sınıfı USS Boise en uç örnektir: son konuşlandırması 2015'te yapıldı, 2017'de dalış sertifikasını kaybetti, 2024'te 1,2 milyar dolarlık bir revizyon sözleşmesi aldı ve bu plan 10 Nisan 2026'da düşürülmeden önce revizyonun 2029'da tamamlanması planlanıyordu. Yeni üretim, özellikle Ohio sınıfı denizaltılar emekliye ayrılmaya başladığından, bu kayıpları telafi edecek yeterli fazla kapasite üretemedi. Deniz kuvvetleri (donanma), kendi kuvvet planları için yılda yaklaşık iki yeni Virginia sınıfı taarruz denizaltısına ihtiyaç duyarken, ABD kuvvet gereksinimlerini gelecekteki AUKUS transferleriyle birlikte sürdürmek yılda 2,33 SSN'ye yakın bir endüstriyel hız gerektiriyor. Fiili sürdürülebilir üretim yılda yaklaşık 1-1,2 tekne civarında kaldı. Yılda 1,2 denizaltıda, çıktı Deniz Kuvvetleri'nin yılda iki denizaltılık gereksiniminin %60'ına ve ABD gereksinimleri artı AUKUS ile ilişkili yılda 2,33'lük hızın %51,5'ine eşittir. 2025'te iki Virginia sınıfı tekne kabul edildi, ancak her ikisi de programın üç yıldan fazla gerisinde geldi. Bakım ve yeni inşa sonuçta aynı sınırlı endüstriyel girdiler için rekabet ediyor. Deniz Kuvvetleri'nin nükleer depo sistemi, nükleer güçle çalışan denizaltılar ve uçak gemilerinde büyük bakım yapmak için dört kamu tersanesine dayanıyor: Virginia'daki Norfolk Donanma Tersanesi, Maine'deki Portsmouth Donanma Tersanesi, Washington'daki Puget Sound Donanma Tersanesi ve Hawaii'deki Pearl Harbor Donanma Tersanesi. Bu tersanelerdeki altyapı kısıtlamaları, yeterli modernizasyon ve kapasite sağlanmazsa 2040'a kadar planlanan uçak gemisi ve denizaltı bakım dönemlerinin yaklaşık üçte birini tehdit ediyor. Aynı zamanda, General Dynamics Electric Boat, HII Newport News Shipbuilding ve binlerce tedarikçi, Ohio sınıfının yerini alacak Columbia sınıfı balistik füze denizaltılarını inşa ederken Virginia üretimini artırmak zorunda. Columbia programı, deniz tabanlı nükleer caydırıcılığı sürdürmek için ilk teknenin zamanında hizmete girmesi gerektiğinden planlama önceliği alıyor, ancak Columbia ve Virginia denizaltıları aynı nükleer nitelikli kaynakçıların, mühendislerin, gemi montajcılarının, bileşen üreticilerinin, işleme kapasitesinin ve üretim alanlarının çoğunu kullanıyor. Bu nedenle kısıt, sınırsız işgücünü bir programdan diğerine basitçe aktararak çözülemez. Nitelikli bir nükleer kaynakçının veya uzman tedarikçinin yıllık çıktısı sınırlıdır ve vasıflı kapasite eklemek yıllarca eğitim, takım tezgahı, kalite sertifikasyonu ve genellikle sermaye yatırımı gerektirir. Aynı mantık su üstü gemi inşası ve onarımı için de geçerlidir. Bir kongre ödeneği bir mali yıl içinde artırılabilir, ancak ek bir kuru havuz, tersane işgücü veya uzman tedarikçi genellikle ölçülebilir verim üretmek için yıllar gerektirir.
İkinci Trump yönetiminin Ağustos 2026'da beşinci bir kamu tersanesi kurma ve yabancı endüstriyel kapasite kullanımını genişletme kararı, bu nedenle gerçek bir kapasite açığını ele alıyor; ancak 2026 veya 2027'de filo hazır bulunuşluğunu maddi olarak artıramaz. Savaş zamanında bu, bir muharebe hasarı onarım sorununa dönüşür. USS Benfold gibi hasarlı bir muhrip, halihazırda planlı bakım ve modernizasyon işleyen bir onarım sistemine girecektir. Depo seviyesinde nükleer çalışma gerektiren hasarlı bir denizaltı veya uçak gemisi, yalnızca dört kamu nükleer tersanesinden biri için rekabet edecektir. Aynı dönemde birden fazla gemi hasar görürse —ki şu anda yaşanan bir senaryo— onarım talebi, Deniz Kuvvetleri'nin (donanma) daha yüksek tempoda çalışan hayatta kalan gemilerde hızlandırılmış bakıma da ihtiyaç duyduğu anda tam olarak artacaktır. Mevcut uçak gemisi rotasyonu, sınırlı derinliğin büyük savaş zamanı yıpranması gerektirmeden halihazırda çapraz saha sonuçları doğurduğunu göstermektedir. USS Abraham Lincoln (CVN-72), 21 Kasım 2025'te planlı bir Pasifik konuşlandırması için San Diego'dan ayrıldı ve 28 Şubat 2026'da İran savaşı başladıktan sonra yeniden yönlendirildi. Ağustos ortasına gelindiğinde, uçak gemisi yaklaşık 5.000 denizci ve deniz piyadesi taşırken, yaklaşık 250 günü normal liman ziyareti olmaksızın kesintisiz olmak üzere 260 günden fazla konuşlandırılmıştı. Lincoln'ün yerini almak, Deniz Kuvvetleri'nin 11 uçak gemisinden biri ve Japonya merkezli ileri konuşlandırılmış uçak gemisi olan USS George Washington'un (CVN-73) Hint-Pasifik'ten Orta Doğu'ya yönlendirilmesini gerektirdi. George Washington ve refakatindeki gemiler, Deniz Kuvvetleri rotasyonu hazırlarken Malakka Boğazı'ndan batıya doğru ilerlerken gözlemlendi ve USS Benfold, 24 Temmuz'daki kazadan önce George Washington Uçak Gemisi Taarruz Grubu ile birlikte görev yapıyordu. Elektrik kesintisi sırasında USS Robert Smalls yemek sağladı ve diğer taarruz grubu unsurları yardım etti; ancak USS Benfold yine de çekilmeyi gerektirdi ve onarımlar tamamlandıktan sonra gruba batıya eşlik etmedi. Deniz Kuvvetleri bu nedenle aynı anda üç hazır bulunuşluk talebini yönetiyordu: Lincoln CSG'yi sekiz ayı aşan bir konuşlandırma boyunca operasyonel tutmak, onu rahatlatmak için George Washington CSG'yi üretmek ve 30 yaşındaki ileri konuşlandırılmış bir muhribi tam bir elektrik kazasından kurtarmak.
Bir uçak gemisi konuşlandırmasının, yerine geçecek gemi hazır olmadığı için uzatılması gerekirse, o gemi ek reaktör çalışma süresi, uçuş güvertesi döngüsü, uçak sortisi, ekipman aşınması ve mürettebat iş yükü biriktirir. Ardından bir Arleigh Burke muhribi beklenmedik şekilde arızalanırsa, başka bir refakat gemisi onun görevlerini üstlenmek zorunda kalır veya uçak gemisi görev grubu daha az refakatle konuşlanır. Aynı anda başka bir muhrip, planlananın %50 üzerinde süren bir bakımda ise bu boşluğu dolduramaz. Dolayısıyla 291 gemilik bir filo birden fazla küresel taahhüdü destekleyebilir, ancak depo bakımı, modernizasyon, eğitim, konuşlandırma sonrası idame ve plansız onarımda olan gemiler çıkarıldığında fiilen müdahaleye hazır gemi sayısı önemli ölçüde azalır. Bu nedenle ABD Deniz Kuvvetleri'nin (donanma) uzun süreli yüksek yoğunluklu bir çatışmadaki temel zafiyeti, başlangıçta önemli bir muharebe gücü üretme kabiliyeti değil; tersane üretim hacminin, onarım kapasitesinin, denizaltı ve su üstü gemisi inşasının ve füze üretiminin, sürekli muharebenin dayatacağı gemi, hazır olma durumu ve mühimmat kayıplarını telafi edip edemeyeceğidir.
Yazar: Jérôme Brahy Jérôme Brahy, Army Recognition'da savunma analisti ve belge uzmanıdır. Deniz modernizasyonu, havacılık, insansız hava araçları, zırhlı araçlar ve topçu (sistemleri) alanlarında uzmanlaşmış olup; ABD, Çin, Ukrayna, Rusya, Türkiye ve Belçika'daki stratejik gelişmelere odaklanmaktadır. Analizleri olayların ötesine geçerek bağlam sağlar, kilit aktörleri belirler ve savunma haberlerinin küresel ölçekte neden önemli olduğunu açıklar.
Daha Fazla Savunma Haberi Keşfedin •Kara Savunma Haberleri •Deniz Savunma Haberleri •Savunma Havacılık Haberleri
