Amerikan Deniz Kuvvetleri, nükleer güçle çalışan uçak gemisi USS George Washington'ı Hint Okyanusu'na doğru göndererek Orta Doğu'daki USS Abraham Lincoln'in yerine geçmek için hazırlanıyor. Burada Amerikan deniz kuvvetleri, İran'a karşı operasyonlarda ve Hürmüz Boğazı çevresinde görevlerine devam ediyor. Vietnam'daki Da Nang'dan ayrılmış olan Carrier Strike Group 5, Singapur Boğazı'ndan geçerek Malakka Boğazı'na doğru devam etti. Bu hareket, Japonya'da kalıcı olarak konuşlandırılmış tek Amerikan uçak gemisini normal operasyon alanından çıkararak, ABD'nin Beşinci Filosu'nun sorumluluk alanına doğru bir rotaya koyuyor.
İlgili Haber: USS George Washington Carrier Strike Group, Filipin Denizi'nde Büyük ABD-Japonya Deniz Kuvvetleri Güçünü Yönetiyor. USS George Washington Carrier Strike Group, 21 Haziran'da Filipin Denizi'nde Valiant Shield 2026'da Japonya Deniz Öz Savunma Kuvvetleri ile birlikte operasyon düzenliyor. (Resim kaynağı: ABD Savunma Bakanlığı)
Abraham Lincoln, 21 Kasım 2025'te San Diego'dan ayrıldıktan sonra Ocak 2026'da Orta Doğu'ya ulaştı. Şimdi konuşlandırılmasının dokuz ayına yaklaşırken, 260'dan fazla ardışık gün denizde geçirdi, bu da bir uçak gemisi grubunun savaş operasyonlarına katılması için alışılmadık derecede uzun bir süre. Gemiyi ilk olarak Mayıs ayında eve döneceği beklentisi vardı, ancak İran'a karşı savaş 28 Şubat'ta başladığında tiyatroda kaldı. Sürekli savaş görevleri, liman çağrıları olmadan geçen uzun süreler ve devam eden lojistik taleplerin birleşmesi, gemiyi, sistemlerini ve mürettebatını sürekli olarak artan bir baskı altına sokuyor, ayrıca uçuş operasyonlarını sürdürmek için sürekli bir bakım, ikmal ve teknik destek akışı gerekiyor.
İki gemi de temel özellikler bakımından birbirlerine yakındır. USS Abraham Lincoln CVN 72, Nimitz sınıfı uçak gemilerinin beşincisidir, USS George Washington CVN 73 ise altıncısıdır. Her iki gemi de tam yükte yaklaşık 97.000 ton deplasman yapar, yaklaşık 333 metre uzunluğundadır ve iki nükleer reaktörle çalışan dört şaftla donatılmıştır, bu da 30 knotun üzerinde hızlara ulaşılmasını sağlar. Ana farklılık, modernizasyon döngülerinin zamanlamasındadır. Lincoln, F-35C'yi çalıştırabilmek için gerekli güncellemeleri içeren savaş sistemlerine ve modifikasyonlara yönelik güncellemeleri de içeren Yakıt Yenileme ve Karmaşık Yeniden Düzenleme işlemlerini 2017'de tamamlamıştır. George Washington, yaklaşık 26 milyon saatlik çalışma saatinden sonra Mayıs 2023'te aynı orta ömür yenileme işlemlerini tamamlamıştır. Program, yeni bir direk konfigürasyonu ve uçak lançman ve kurtarma sistemleri, savaş sistemleri, taktik ağlar ve havacılık altyapısı güncellemelerini içermektedir. Böylece, değişim, uçak gemisi kabiliyetinde bir nesil değişimini temsil etmemektedir. George Washington, jedoch, orta ömür modernizasyonunu altı yıl önce tamamlamıştır ve büyük sistemler, revizyon sonrası daha az operasyonel döngü biriktirmiştir. Carrier Air Wing 5, F-35C Lightning II savaş uçakları, F/A-18E/F Super Hornet'ler, EA-18G Growler elektronik saldırı uçakları, E-2D Hawkeye havadan erken uyarı platformları, CMV-22B Osprey'ler ve MH-60R/S Sea Hawk'lar işleten dokuz filoyu içermektedir. Lincoln'ın Carrier Air Wing 9'u, sekiz filoda benzer bir karışım kullanmaktadır. Böylece, dönüş, tiyatroda ABD uçak gemisi havacılığın genel bileşimini korurken, deniz kuvvetlerinin yüksek bir sorti oranı, gözetleme görevleri ve vurucu operasyonları sürdürme kabiliyetini yenilemektedir. İran tiyatroda, bu süreklilik operasyonel olarak önemlidir. F-35C'ler, pasif algılama, sensör füzyonu ve tartışmalı hava savunma ortamlarında çalışabilme kabiliyeti sunarken, EA-18G'ler düşman radar ve iletişim ağlarına karşı elektronik saldırı için kullanılmaktadır. E-2D'ler, havadan gözetleme ve muharebe yönetimini genişletmekte, taktik resmi, savaş uçaklarına ve refakat eden gemilere dağıtmaktadır. Super Hornet'ler, tekrar eden hava savunma, önleme ve vurucu görevler için gereken hacmi sağlamaktadır. George Washington, böylece Lincoln tarafından daha önce yürütülen görevleri Arap Denizi'nde üstlenebilir ve Hürmüz Boğazı'na yaklaşan yolların kontrolü, yetkilendirilmiş deniz trafiğinin korunması ve ABD ambargosunu atlatmaya çalışan gemilerin önlenmesi gibi görevlere katkıda bulunabilir. Uygulamadan bu yana, ABD kuvvetleri zaten 55'ten fazla ticari gemiyi yönlendirmiş, Washington ise İran dışı limanlara doğru navigasyonun açık kalması gerektiğini belirtmiştir.
George Washington da USS George H.W. Bush'ın zaten faaliyet gösterdiği bir bölgeye doğru ilerlemektedir, bu da Amerika Birleşik Devletleri'nin Lincoln San Diego'ya dönmeye hazırlanırken iki uçak gemisi saldırısı grubunu korumaya devam etmesini sağlamaktadır. Bu çift taşıyıcı duruşu, kısa vadeli bir güç yoğunlaşması üzerinde değil, deniz ablukasını sürdürme ve aynı gemileri sonsuza kadar konuşlandırmeden İran'a karşı operasyonları devam ettirme üzerinde odaklanmış gibi görünüyor. 14 Ağustos itibarıyla, Batı Pasifik'te George Washington için kamuoyu önünde hiçbir doğrudanam açıklanmamıştır, bu da Amerika'nın Çin ve Kuzey Kore'nin Amerikan caydırıcılık planlamasının merkezinde kaldığı bir bölgedeki uçak gemisi varlığını geçici olarak azaltmaktadır. Dolayısıyla rotasyon, İran'a karşı süregelen bir kampanyanın daha geniş stratejik maliyetini göstermektedir. Washington, ardışık gemi rotasyonları yoluyla deniz baskısını sürdürmeyi amaçlıyorsa, sorun artık yalnızca ABD Deniz Kuvvetleri'nin ablukayı sürdürebilmesi değil, bunu Indo-Pasifik'teki mevcut yüksek düzeyli deniz kuvvetlerini azaltmadan yapabilmesi değildir. Erwan Halna du Fretay tarafından yazılmıştır - Savunma Analisti, Army Recognition Grubu Erwan Halna du Fretay, Uluslararası İlişkiler alanında yüksek lisans derecesine sahiptir ve çatışmaları ve küresel silah transferlerini incelemek konusunda deneyime sahiptir. Araştırma ilgi alanları, Güvenlik ve stratejik çalışmalar, özellikle savunma sanayii dinamikleri, askeri teknolojilerin evrimi ve silahlı kuvvetlerin stratejik dönüşümü üzerinedir.
