Son on yılda alone 1,7 milyondan fazla uçan bir roket, ikinci, üçüncü ve dördüncü tedarikçiye sahip oldu ve ordu, buedekliğin, mühimmatın tükenmesi ile hazır olunması arasındaki farkı anlamına gelebileceğini söylüyor. Teksas merkezli bir roket itiş company olan Firehawk Aerospace, Pentagon'un yeni prototipleri geleneksel sözleşme kurallarına göre daha hızlı finanse etmesine olanak tanıyan esnek bir satın alma aracı olan Diğer İşlem Otoritesi anlaşması olarak bilinen bir sözleşme aldığını açıkladı. Bu sözleşme, Vietnam döneminden bu yana Amerikan ordusunun en çok kullanılan mühimmatlarından biri olan yönlendirilmeyen 70 milimetrelik Hydra-70 roketinin arkasındaki tedarik zincirini çeşitlendirmeye yardımcı olmak içindi. ABD ordusu, daha sonraki gün yayınlanan ayrı bir makalede daha geniş bir ödülü onayladı ve Firehawk'un, iRocket, Nammo Perry ve Albers ile birlikte çaba için dört şirketten biri olarak seçildiğini ortaya koydu. "ABD ordusu, Hydra-70 roket tedarik zincirini çeşitlendirmek ve savunma endüstriyel tabanını canlandırmak için Firehawk'a bir OTA anlaşması verdi" dedi. Ordunun kendi hesabındaki ödül, Huntsville, Alabama'da bulunan Havacılık Roketi ve Küçük Rehberli Mühimmat Ürün Ofisi tarafından yayınlandı ve dört şirketin, ordunun geleneksel ana yüklenicilerinin dışında savunma imalatçılarıyla bağlantılı bir kaynak platformu olan One Nation Innovation adlı bir pazaryerinden seçildiğini açıkladı. Dört satıcıdan herbiri, Hydra-70 M151 Yüksek Patlayıcı roketin 24 prototip versiyonunu inşa edecek, aynı zamanda roketin Teknik Veri Paketini modernize etmeye yardımcı olacak, bu, mühimmatın nasıl inşa edilmesi gerektiğini tam olarak belirten ayrıntılı hükümete ait mühendislik planıdır. Veri paketini güncellemek önemlidir, çünkü bu, nihayetinde hangi şirketlerin teknik olarak roketi üretmeye uygun olduğunu belirleyen belgedir ve daha net, daha üretilebilir bir tasarım, yeni tedarikçilerin yıllarca süren pahalı ters mühendislik olmadan üretimi olmadan girmesini kolaylaştırır.
Hydra-70 itself, tasarımı 1940'larda deniz kuvvetleri (donanma) tarafından geliştirilen bir füze dayandığından, modern versiyonu Apache ve Cobra saldırı helikopterlerinden ve F-16 gibi sabit kanatlı uçaklardan ateşlenen bir iş atına dönüşmüştür ve ABD'nin her dalındaki askeri gücüne yanı sıra düzinelerce müttefik yabancı kuvvete hizmet vermektedir. Kendi başına, füze nispeten basit, rehbersiz bir silahtır ve standard bir MK66 füze motoruyla birlikte değiştirilebilir several savaş başlıklarından biriyle inşa edilmiştir, ancak Advanced Precision Kill Weapon System rehberlik kiti eklenmesiyle lazer güdümlü bir hassaslık silahına dönüşür ve rehbersiz versiyondan daha küçük hedefleri vurabilir. Rehberli varyant, son yıllarda bir İHA savar (anti-dron) sistemi olarak büyüyen bir ikinci hayat kazanmıştır ve Pentagon'a, Hellfire füzesi ateşlemenin maliyetinin bir kısmına mal olan küçük, ucuz düşman dronlarını vurmak için bir yol sunmaktadır - ki bu, genellikle birimin 150.000 ila 200.000 dolar arasında değişen bir maliyeti vardır, bu fiyat farkı, Amerikan kuvvetlerinin recent operasyonlarda İran'la ilgili gerilimler sırasında süregelen dron saldırılarıyla karşı karşıya kaldıkça giderek daha önemli hale gelmiştir. Bu kabiliyet için talep, Ordunun açıkça düzeltilmesi gerektiğini kabul ettiği bir üretim tavanıyla çarpışmaktadır. Ordunun füze program ofisi, endüstriye geçen yıl paylaştığı brifing materyalleri, sistemin mevcut maksimum üretim oranının yaklaşık 330.000 füze / yıl olduğunu belirtmiştir, ancak gerçek yıllık çıktı, Ordunun her yıl eğitimde 100.000'den fazla füze ateşlemesinin yanı sıra, savaş ve operasyonel talepleri gerektirdiği halde, bu tavana ulaşamamıştır. General Dynamics Ordnance and Tactical Systems, Hydra-70 programının birincil sistem entegratörü olarak on yıllardır görev yapmaktadır ve 1996'dan bu yana 5 milyondan fazla füze üretmiştir - bu, 3,42 milyar dolarlık bir Ordu ödülü de dahil olmak üzere- ancak tek bir kurulmuş üreticiye bu kadar bağımlı olmak, Ordunun bir tedarikçinin bir aksaklık yaşaması durumunda sınırlı seçeneklere sahip olmasını sağlar, bu da yeni OTA anlaşmalarının azaltmayı amaçladığı bir zayıflıktır - ek nitelikli üretim kaynaklarını kanıtlamaktır. Firehawk'ın kendi açıklaması, neden var olduğu ve bu sözleşmenin çözmeyi amaçladığı problemle doğrudan hizalanmaktadır. "Firehawk, askeri gücün en yaygın kullanılan mühimmatının üretim kapasitesini genişletmek için kuruldu," dedi Firehawk. "Caydırıcılık, üretimi bağlıdır," diye ekledi Firehawk.
2019 yılında CEO Will Edwards tarafından kurulan Firehawk, modern imalat tekniklerini, özellikle 3D baskı teknolojisini, roket motoru ve itici ürete üretimine uygulamaya odaklanan, Teksas merkezli bir işletmedir. Bu işletme, Mississippi'deki Crawford'da bu yıl açılışı yapılan yeni bir roket entegrasyon tesisi ile yıllık 40.000 roket üretimi kapasitesine ulaşmıştır ve 2028 yılına kadar bu kapasiteyi üç katına çıkarmayı planlamaktadır. Şirket, ayrıca Oklahoma'da yaklaşık 100 milyon dolar değerinde bir itici üretim tesisi yatırımı yapmış ve Javelin tanksavar füzesi, Stinger taşınabilir hava savunma füzesi ve Çok Namlulu Roket Atar (ÇNRA) sistemleri gibi diğer büyük silah sistemlerine bağlı ek itici sözleşmeleri elde etmiştir. Bu, Firehawk'a birden fazla büyük Amerikan silah programını aynı anda sınırlayan katı roket motoru tedarik kısıtlamalarını çözmekte daha geniş bir ayak izi sağlamıştır. Şirket, 1789 Capital tarafından liderlik edilen 60 milyon dolarlık C Serisi fonlama turu ve Hanwha Defense USA'dan ayrı bir stratejik yatırım da dahil olmak üzere, bu teklifin ciddiye alınmasına yansıyan bir destek elde etmiştir. Hanwha Defense USA, Güney Koreli savunma şirketi Hanwha'nın Amerikan koludur. Ordunun açıklanan planı, her şirketin bu ilk 24 roketlik prototip partilerinden çok daha öteye uzanmaktadır. Hizmetin kendi açıklamasına göre, bu program kapsamında başarılı prototip gösterimleri, Hydra-70 ailesinin diğer varyantlarına kadar genişletilen takip anlaşmalarını tetikleyecektir. Ordunun genellikle yıllık 100.000 ila 200.000 roket miktarlarında satın aldığı bir ürün hattıdır. Bu, M151 prototipini güvenilir bir şekilde üretebilen herhangi bir şirketin, Pentagon'un en yüksek hacimli mühimmat programlarından birinin önemli bir payı için yarışma şansına sahip olacağı anlamına gelmektedir.
