Rusya’nın S-71M seyir füzesinde Nvidia Jetson Orin modülü bulunduğu belirtildi.
Hobi amaçlı robotik projeler ve otonom sürüş prototipleri için Amerikalı bir şirket tarafından üretilen küçük bir çip, Rusya’nın en yeni füzelerinden birinin içinde ortaya çıktı. Ukrayna istihbaratına göre bu çip, füzenin hedefleme görevini yürütüyor olabilir.
Ukrayna Savunma Bakanlığı İstihbarat Ana Müdürlüğü (GUR) uzmanlarının Rusya’nın “tek renkli” anlamına gelen Monokhrom kod adlı yeni S-71M seyir füzesinde bir Nvidia Jetson Orin modülü bulduğunu rapor etti. Bu modül, ticari robotik ve yapay zeka uygulamalarında yaygın olarak kullanılan kompakt bir yerleşik bilgisayar olarak biliniyor. Defence Blog tarafından yapılan habere göre bu keşif, Moskova’nın Amerikan tasarımı yapay zeka donanımlarını, insan müdahalesi olmadan hedefleri avlamak ve vurmak üzere tasarlanmış bir silaha gizlice entegre ettiği ihtimalini gündeme getiriyor.
GUR, bu bulgularını savaş alanından ele geçirilen Rus silahlarının içinde bulunan yabancı yapımı parçaları takip etmek için yönettiği çevrimiçi bir portal olan War&Sanctions (Savaş ve Yaptırımlar) üzerinden yayınladı. Kurum bu son duyurusunda, Rusya’nın Ukrayna’ya karşı kullandığı silahlardan çıkarılan 35 ayrı elektronik bileşeni tanımladı. GUR, giderek büyüyen bu açık veri tabanının; Kiev ve müttefiklerinin, yaptırım uygulanan teknolojilerin Rus fabrikalarına ulaşmasını sağlayan boşlukları kapatmaları için hükümetlere ve üreticilere baskı yapmasına yardımcı olduğunu belirtiyor.
GUR’a göre S-71M’den çıkarılan Jetson modülü dahili bir kamera içeriyor ve kurumun terminal güdüm (son aşama güdümü) olarak adlandırdığı işlemi gerçekleştiriyor. Bu işlem, bir füzenin uçuşunun son aşamasında insan operatörün gerçek zamanlı girdisi yerine, makine görüşü algoritmaları aracılığıyla işlenen görsel verileri kullanarak hedefe kilitlenmesi ve kendini yönlendirmesi anlamına geliyor. GUR; benzer bilgisayar görüşlü güdüm teknolojilerinin daha önce V2U saldırı dronu ve Rusya’nın Ukrayna şehirlerine ve altyapısına karşı kullanmak üzere uyarlayıp seri ürettiği İran tasarımı bir dolanan mühimmat olan Shahed-236 dahil olmak üzere diğer Rus silahlarında da ortaya çıktığını kaydetti.
S-71M Monokhrom, Rusya’nın uçuş sırasında kendi kararlarını giderek daha fazla kendi başına alan bir füze inşa etme girişimini temsil etmekte. GUR’un açıklamalarına göre füzenin temel özellikleri şunlar:
-
250 kilogram ağırlığında bir savaş başlığı taşıyor.
-
Saatte 500 ila 600 kilometre hıza ulaşıyor.
-
350 ila 400 kilometre menzildeki hedefleri vurabiliyor.
-
Rusya’nın, Amerikan F-22 ve F-35 gibi beşinci nesil savaş uçaklarına rakip olarak geliştirdiği hayalet uçağı olan Su-57’den fırlatılıyor.
GUR, S-71M’in 2026’nın başlarından bu yana çatışmalarda idareli kullanıldığını ve bunun da Rusya’nın yeni bir silah sisteminin daha geniş çaplı konuşlandırılmasından önce genellikle yapılan operasyonel testleri hala sürdürdüğünü gösterdiğini öne sürüyor. S-71 füze ailesine ilişkin daha önceki açık kaynaklı raporlar, Monokhrom varyantını bağımsız olarak bir hedef alanını aramak, yerleşik bir veri tabanı kullanarak bir hedefi tanımlamak ve bir insan kontrolörü beklemeden saldırı kararını vermek üzere tasarlanmış otonom bir saldırı silahı olarak tanımlamıştı. Bu kabiliyet, onu daha az insan denetimi ile hedefleri seçip vurabilen küçük ama büyüyen bir silah kategorisine yerleştiriyor.
Monokhrom, aynı ailedeki daha eski bir füze olan ve “Halı” anlamına gelen Kover kod adlı S-71K’nın daha gelişmiş bir kardeşi olarak bilinmekte. GUR daha önce S-71K’yı özellikle Ukrayna hava savunma sistemlerinden kurtulmak için düşük radar kesit alanıyla inşa edilmiş hayalet bir seyir füzesi olarak tanımlamıştı. Rusya’nın bu füzeyi 2025’in sonlarından beri savaşta kullandığını ve 350 kilometre uzaklıktaki hedeflere ulaşabildiğini bildirmişti.
Status-6 olarak bilinen açık kaynaklı bir savunma analisti tarafından paylaşılan farklı bir değerlendirme ise, S-71K’nın menzilini 300 kilometreye daha yakın bir noktaya koyuyor. Analiz, füzenin savaş başlığının füze kullanımı için uyarlanmış Sovyet tasarımı 250 kilogramlık yüksek patlayıcılı parçacık etkili bir uçak bombası olan OFAB-250-270’e dayandığını ve ana fırlatma platformunun yine Su-57 olduğunu belirtiyor. GUR’un belirttiği menzil ile Status-6 tarafından alıntılanan daha düşük rakam arasındaki uçurum mevcut raporlarda henüz çözülebilmiş değil. Ne Rus hükümeti ne de füzenin üreticisi Sukhoi bu rakamlardan herhangi birini kamuoyuna doğrulamadı.
GUR, Ukraynalı bilimsel kurumlardan araştırmacılarla birlikte çalışan uzmanlarının, ele geçirilen Rus silahlarını incelemeye ve elektronik bileşenlerinin kökenini parça parça izlemeye devam ettiğini belirtti. Kurum, War&Sanctions portalını yönettikleri iki yıl boyunca tutarlı bir model ortaya çıkardıklarını savunuyor: Rusya’nın 2022’de başlayan geniş çaplı işgalinden bu yana uygulanan kapsamlı uluslararası yaptırımlara rağmen, Moskova yabancı yüksek teknoloji bileşenlerini yerli üretim alternatifleriyle tamamen değiştiremiyor. GUR’un ihracat kontrollerini aşan “gri borsa” tedarik ağları olarak tanımladığı sistem aracılığıyla, Rusya’nın en gelişmiş silahları hala ABD, Avrupa ve Asya’dan gelen parçalara bağımlı kalıyor.
