Citrini'de hedefimiz, birkaç iyi kazanç raporundan daha uzun süre dayanacak eğilimleri belirlemek. Piyasa katılımcılarının toplu dikkati, hesaplama oluşturma, sermaye döngülerine odaklanmışken, 2018 muhtemelen kayıtlı tarihin en ucuz organize koruma yılıydı: Pax Romana ve Pax Britannica, geçtiğimiz on yılın sonlarında olduğu gibi "Tarihin Sonu"nun ışığını yakalayamaz. Bugün, bölgesel çatışmalar harcamaları artırdığı halde, küresel savunmaya yapılan alokasyon, barış zamanı normunun çok altında, tarihsel standartlara göre "savaş ayakkabısı"ndan çok daha düşük.
Tezimiz sadece "daha büyük bütçeler" değil. Savaş alanının nasıl evrimleştiği hakkında anlamakla ilgili - bu nedenle dinamik tematik sepetimiz Modern Warfare olarak adlandırıldı. Her iki Ukrayna ve İran iki noktayı vurgulamaktadır. Birincisi, pahalı geleneksel askeri varlıklar ile otonom dronlar, gezinme mühimmatı ve gerilla taktikleri gibi düşük maliyetli ancak yüksek kapasiteli bir dünyanın arasındaki artan asimetridir - daha küçük güçler tarafından daha kolay biriktirilebilen ve konuşlandırılabilecek silahlar. İkincisi, aktif savaş sürdürmek için tedarik zincirinin barış zamanı güç projesinden gerçek endüstriyel üretime canlandırılması gerekir. Bu eğilimleri fark eden tek biz değiliz. Geçen yıl, Avrupa ve Koreli savunma müteahhitleri, Trump'ın müttefiklerini yüklerini paylaşmaya veya ittifakı riske atmaya zorlarken yükseldi. Saf otonom drone ve hipersonik yararlanıcılar, en az 2024'ten beri popüler momentum hisseleri oldu. Bazı popüler tek isim ifadelerine bakıldığında, geçen yıl boyunca oynanan anlatı enflasyonu - deflasyon görülmektedir. Ve ironik olarak, 27 Şubat'ta başlayan İran çatışması esasen birçok ABD savunma hissesi için zirveyi işaret etti, bu hisseler satın alma dedikodusu, haberleri satma modunda işlem gördü. Bu isimler, temel sinyalleri çığlık atmaya başladıkları anda mojo'larını kaybetti. Askeri tedarik durumu, düşünce kuruluşu PDF'lerinden savaş alanındaki zorunluluklara geçti, küresel enerji, ticaret ve güç dengesi tehlikeye girdi. Bugün gördüğümüz en akut tıkanıklar füze kompleksinde . "Mühimmat endüstriyel tabanında, sınırlı üretim kapasitesi, kırılgan tedarik zincirleri, uzun süreli bağımlılıklar ve ilgili üretim tıkanıkları da dahil olmak üzere sistemik kısıtlamalar, Amerika Birleşik Devletleri'nin ulusal savunma için gerekli mühimmat, füzeler ve ekipmanların üretimini, sürdürmesini ve kullanılabilirliğini üretme, sürdürme ve genişletme yeteneğini bozabilir." - Başkanın 708. madde altında Olağanüstü Yetki Belirleme ve Devri, 11 Haziran 2026
Sadece beş ayda, ABD askeri, Çöl Fırtınası'ndan bu yana herhangi bir yıl boyunca ateşlediği füzeler ve önleyicilerden daha fazlasını ateşledi. Ve GWOT'da donanımsız düşmanları bombalayarak ve işgal ederek olduğu gibi, bu bir taraflı (ve doğası gereği gönüllü) saldırı değil. Aksine, pahalı önleyicilerin devasa harcaması, bol miktarda otonom insansız hava aracı ve yüksek güçlü balistik füzeler geliştiren ve bölgedeki neredeyse her askeri varlık veya müttefik altyapısını tehdit eden gelişmiş Rus ve İran ordularına bir yanıt. Askeri planlamacılar, stok azalmaları konusunda uzun süredir alarm zillerini çalıyor ve (ulusal güvenlik nedenleriyle) kimse gerçek sayıları tam olarak bilmiyor. Daha geniş bir mühimmat yelpazesine ilişkin önceki tahminler, (beş ayda) harcamaların yıllık üretim kapasitesini ve mevcut teslimat hızını dramatically aştığını gösteriyor. Ancak durumun ciddiyetini vurgulayan, Beyaz Saray'ın kendi eylemleri - ve yönetim, ilk temasdan önce uzun süre önce kapasiteyi artırmaya hazırlanıyordu. En zorlu sayılar, FY2027 Savunma Bakanlığı bütçe önerisinden geliyor. Talep, tüm yelpazedeki füzelere ayrılan dolarlarda yaklaşık 5 kat artış gösteriyor. Önleyici tükenmesi, sadece ABD için değil, kendi koruması için bu sistemlere güvenen herkes için en önemli öncelik. CSIS'den (aşağıda) en son tahminler, Patriot ve THAAD stoklarının sırasıyla %66 ve %44 oranında azaltıldığını gösteriyor ve "topçu füzesi savunması için Patriot ve THAAD'e iyi bir alternatif yok" diyor. Bu acil bir durum. Kapsamlı füze önleme kabiliyeti varsayımı, hem ABD hem de müttefikleri için merkezi oldu. ABD üsleri ve savaş gemilerinin Körfez'de rahatça çalışmasına olanak tanıdı ve aynı zamanda Orta Doğu'daki (ve ötesindeki) müttefiklere askeri, sivil ve enerji altyapısı için koruma sağladı. Amerika'nın koruma şemsiyesi sızıyor. Yanıt, bugünün pratik gerçekliğini ve yarının teknik değişimlerini ele alan çok yönlü bir yaklaşım gerektiriyor. Mevcut silah platformlarının stokları yeniden doldurulacak. Ancak Savunma Bakanlığı planlamacıları, yılları ölçen üretim öncü süreleri ve modern platformları talep eden asimetrik bir manzara ile karşı karşıya - bu da tedarikte değişimin uzun vadeli talep sinyalleri ile birlikte gelmesi gerektiğini anlamına geliyor.
Her iki ana müteahhitler ve alt yükleniciler de "yeterince" kapasiteyi yönetmek zorunda kaldılar, çünkü öncelikler bir sonraki yönetim döneminde değiştiğinde risk almaya cesaret edemezler. Ana müteahhitler uzun bir hafızaya sahiptir, 1993'te Savunma Bakan Yardımcısı William Perry'nin en üst düzey savunma şirketleriyle oturup aslında bir barış dividendinin ne anlama geldiğini açıkladığı "Son Akşam Yemeği" dahil. Kapasite kesildi, hiçbir kurtarma olmadı ve Clinton Yönetimi, ana yüklenici sayısını 51'den 5'e düşürerek konsolidasyonu sağlayan düzenleyici yeşil ışığı verdi. İlk düzenlilik gerekliliği, mevcut ana yüklenicilere ve alt yüklenicilerine büyük ölçüde güvenmek anlamına gelir. Ancak ikinci düzenlilik sonuçları açıktır: 20 yıllık maliyet aşımının ve kapasite sınırlı bir ortamın, İran çatışmasında stratejik bir risk haline gelen anti-rekabetçi bir oligopol. Şimdi bu eğilimi tersine döndüğünü görelim. Kapasiteyi kapatmak ve konsolidasyonu разреш etmek yerine, ABD hükümeti hem üretim kapasitesini genişletmek hem de artan rekabeti teşvik etmek için hem kâr hem de zorlama kullanıyor. Ve tabii ki, yatırım araştırması okuyorsanız, bu durumun küresel hisse senetlerine nasıl yansıyacağını dört parçalı bir çerçeve içinde açıkladık... (Füze Çerçevesi testi, bileşenler ve ağırlık aşağıda)
